oir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| oeixo (cent.), oesc (val., bal.), oïsc (val.) |
| oeixes / ous, oïxes (val.) |
| oeix / ou, oïx (val.) |
| oïm |
| oïu |
| oeixen / ouen, oïxen (val.) |
Perfet
| he oït |
| has oït |
| ha oït |
| hem oït |
| heu oït |
| han oït |
Imperfet
| oïa |
| oïes |
| oïa |
| oíem |
| oíeu |
| oïen |
Plusquamperfet
| havia oït |
| havies oït |
| havia oït |
| havíem oït |
| havíeu oït |
| havien oït |
Passat simple
| oí |
| oïres |
| oí |
| oírem |
| oíreu |
| oïren |
Passat perifràstic
| vaig oir |
| vas (vares) oir |
| va oir |
| vam (vàrem) oir |
| vau (vàreu) oir |
| van (varen) oir |
Passat anterior
| haguí oït |
| hagueres oït |
| hagué oït |
| haguérem oït |
| haguéreu oït |
| hagueren oït |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver oït |
| vas haver oït |
| va haver oït |
| vam haver oït |
| vau haver oït |
| van haver oït |
Futur
| oiré |
| oiràs |
| oirà |
| oirem |
| oireu |
| oiran |
Futur perfet
| hauré oït |
| hauràs oït |
| haurà oït |
| haurem oït |
| haureu oït |
| hauran oït |
Condicional
| oiria |
| oiries |
| oiria |
| oiríem |
| oiríeu |
| oirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) oït |
| hauries (hagueres) oït |
| hauria (haguera) oït |
| hauríem (haguérem) oït |
| hauríeu (haguéreu) oït |
| haurien (hagueren) oït |
Mode subjuntiu
Present
| oeixi, oesca / oïsca (val.), oesqui (bal.) |
| oeixis, oesques / oïsques (val.), oesquis (bal.) |
| oeixi, oesca / oïsca (val.), oesqui (bal.) |
| oïm, oïguem (bal.) |
| oïu, oïgueu (bal.) |
| oeixin, oesquen / oïsquen (val.), oesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) oït |
| hagis (hages) oït |
| hagi (haja) oït |
| hàgim (hàgem) oït |
| hàgiu (hàgeu) oït |
| hagin (hagen) oït |
Imperfet
| oís, oïra (val.) |
| oïssis, oïres (val.), oïsses |
| oís, oïra (val.) |
| oíssim, oírem (val.), oíssem |
| oíssiu, oíreu (val.), oísseu |
| oïssin, oïren (val.), oïssen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) oït |
| haguessis (hagueres) oït |
| hagués (haguera) oït |
| haguéssim (haguérem) oït |
| haguéssiu (haguéreu) oït |
| haguessin (hagueren) oït |
Mode imperatiu
Present
| oeix |
| oeixi, oesca / oïsca (val.), oesqui (bal.) |
| oïm, oïguem (bal.) |
| oïu |
| oeixin, oesquen / oïsquen (val.), oesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | oir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver oït |
| Gerundi | oint |
| Gerundi compost | havent oït |
| Participi | oït , oïda , oïts , oïdes |
Definició
- sentir
- Atendre les al·legacions abans de dictar sentència.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017