obvenir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| obvinc, obvenc (bal.) |
| obvens |
| obvé |
| obvenim |
| obveniu |
| obvenen |
Perfet
| he obvingut, he obvengut (bal.) |
| has obvingut, has obvengut (bal.) |
| ha obvingut, ha obvengut (bal.) |
| hem obvingut, hem obvengut (bal.) |
| heu obvingut, heu obvengut (bal.) |
| han obvingut, han obvengut (bal.) |
Imperfet
| obvenia |
| obvenies |
| obvenia |
| obveníem |
| obveníeu |
| obvenien |
Plusquamperfet
| havia obvingut, havia obvengut (bal.) |
| havies obvingut, havies obvengut (bal.) |
| havia obvingut, havia obvengut (bal.) |
| havíem obvingut, havíem obvengut (bal.) |
| havíeu obvingut, havíeu obvengut (bal.) |
| havien obvingut, havien obvengut (bal.) |
Passat simple
| obvinguí, obvenguí (bal.) |
| obvingueres, obvengueres (bal.) |
| obvingué, obvengué (bal.) |
| obvinguérem, obvenguérem (bal.) |
| obvinguéreu, obvenguéreu (bal.) |
| obvingueren, obvengueren (bal.) |
Passat perifràstic
| vaig obvenir / obvindre |
| vas (vares) obvenir / obvindre |
| va obvenir / obvindre |
| vam (vàrem) obvenir / obvindre |
| vau (vàreu) obvenir / obvindre |
| van (varen) obvenir / obvindre |
Passat anterior
| haguí obvingut, haguí obvengut (bal.) |
| hagueres obvingut, hagueres obvengut (bal.) |
| hagué obvingut, hagué obvengut (bal.) |
| haguérem obvingut, haguérem obvengut (bal.) |
| haguéreu obvingut, haguéreu obvengut (bal.) |
| hagueren obvingut, hagueren obvengut (bal.) |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver obvingut, vaig haver obvengut (bal.) |
| vas haver obvingut, vas haver obvengut (bal.) |
| va haver obvingut, va haver obvengut (bal.) |
| vam haver obvingut, vam haver obvengut (bal.) |
| vau haver obvingut, vau haver obvengut (bal.) |
| van haver obvingut, van haver obvengut (bal.) |
Futur
| obvindré, obvendré (bal.) |
| obvindràs, obvendràs (bal.) |
| obvindrà, obvendrà (bal.) |
| obvindrem, obvendrem (bal.) |
| obvindreu, obvendreu (bal.) |
| obvindran, obvendran (bal.) |
Futur perfet
| hauré obvingut, hauré obvengut (bal.) |
| hauràs obvingut, hauràs obvengut (bal.) |
| haurà obvingut, haurà obvengut (bal.) |
| haurem obvingut, haurem obvengut (bal.) |
| haureu obvingut, haureu obvengut (bal.) |
| hauran obvingut, hauran obvengut (bal.) |
Condicional
| obvindria, obvendria (bal.) |
| obvindries, obvendries (bal.) |
| obvindria, obvendria (bal.) |
| obvindríem, obvendríem (bal.) |
| obvindríeu, obvendríeu (bal.) |
| obvindrien, obvendrien (bal.) |
Condicional perfet
| hauria (haguera) obvingut, hauria (haguera) obvengut (bal.) |
| hauries (hagueres) obvingut, hauries (hagueres) obvengut (bal.) |
| hauria (haguera) obvingut, hauria (haguera) obvengut (bal.) |
| hauríem (haguérem) obvingut, hauríem (haguérem) obvengut (bal.) |
| hauríeu (haguéreu) obvingut, hauríeu (haguéreu) obvengut (bal.) |
| haurien (hagueren) obvingut, haurien (hagueren) obvengut (bal.) |
Mode subjuntiu
Present
| obvingui, obvinga (val.), obvengui (bal.) |
| obvinguis, obvingues (val.), obvenguis (bal.) |
| obvingui, obvinga (val.), obvengui (bal.) |
| obvinguem, obvenguem (bal.) |
| obvingueu, obvengueu (bal.) |
| obvinguin, obvinguen (val.), obvenguin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) obvingut, hagi (haja) obvengut (bal.) |
| hagis (hages) obvingut, hagis (hages) obvengut (bal.) |
| hagi (haja) obvingut, hagi (haja) obvengut (bal.) |
| hàgim (hàgem) obvingut, hàgim (hàgem) obvengut (bal.) |
| hàgiu (hàgeu) obvingut, hàgiu (hàgeu) obvengut (bal.) |
| hagin (hagen) obvingut, hagin (hagen) obvengut (bal.) |
Imperfet
| obvingués, obvinguera (val.), obvengués (bal.) |
| obvinguessis, obvingueres (val.), obvinguesses, obvenguessis (bal.) |
| obvingués, obvinguera (val.), obvengués (bal.) |
| obvinguéssim, obvinguérem (val.), obvinguéssem, obvenguéssim (bal.) |
| obvinguéssiu, obvinguéreu (val.), obvinguésseu, obvenguéssiu (bal.) |
| obvinguessin, obvingueren (val.), obvinguessen, obvenguessin (bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) obvingut, hagués (haguera) obvengut (bal.) |
| haguessis (hagueres) obvingut, haguessis (hagueres) obvengut (bal.) |
| hagués (haguera) obvingut, hagués (haguera) obvengut (bal.) |
| haguéssim (haguérem) obvingut, haguéssim (haguérem) obvengut (bal.) |
| haguéssiu (haguéreu) obvingut, haguéssiu (haguéreu) obvengut (bal.) |
| haguessin (hagueren) obvingut, haguessin (hagueren) obvengut (bal.) |
Mode imperatiu
Present
| obvén |
| obvingui, obvinga (val.), obvengui (bal.) |
| obvinguem, obvenguem (bal.) |
| obveniu |
| obvinguin, obvinguen (val.), obvenguin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | obvenir / obvindre |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver obvingut, haver obvengut (bal.) |
| Gerundi | obvenint |
| Gerundi compost | havent obvingut, havent obvengut (bal.) |
| Participi | obvingut, obvengut (bal.) , obvinguda, obvenguda (bal.) , obvinguts, obvenguts (bal.) , obvingudes, obvengudes (bal.) |
Definició
- Venir, escaure eventualment.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017