obturar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| obturo (cent.), obture (val.), obtur (bal.) |
| obtures |
| obtura |
| obturem, obturam (bal.) |
| obtureu, obturau (bal.) |
| obturen |
Perfet
| he obturat |
| has obturat |
| ha obturat |
| hem obturat |
| heu obturat |
| han obturat |
Imperfet
| obturava |
| obturaves |
| obturava |
| obturàvem |
| obturàveu |
| obturaven |
Plusquamperfet
| havia obturat |
| havies obturat |
| havia obturat |
| havíem obturat |
| havíeu obturat |
| havien obturat |
Passat simple
| obturí |
| obturares |
| obturà |
| obturàrem |
| obturàreu |
| obturaren |
Passat perifràstic
| vaig obturar |
| vas (vares) obturar |
| va obturar |
| vam (vàrem) obturar |
| vau (vàreu) obturar |
| van (varen) obturar |
Passat anterior
| haguí obturat |
| hagueres obturat |
| hagué obturat |
| haguérem obturat |
| haguéreu obturat |
| hagueren obturat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver obturat |
| vas haver obturat |
| va haver obturat |
| vam haver obturat |
| vau haver obturat |
| van haver obturat |
Futur
| obturaré |
| obturaràs |
| obturarà |
| obturarem |
| obturareu |
| obturaran |
Futur perfet
| hauré obturat |
| hauràs obturat |
| haurà obturat |
| haurem obturat |
| haureu obturat |
| hauran obturat |
Condicional
| obturaria |
| obturaries |
| obturaria |
| obturaríem |
| obturaríeu |
| obturarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) obturat |
| hauries (hagueres) obturat |
| hauria (haguera) obturat |
| hauríem (haguérem) obturat |
| hauríeu (haguéreu) obturat |
| haurien (hagueren) obturat |
Mode subjuntiu
Present
| obturi, obture (val.) |
| obturis, obtures (val.) |
| obturi, obture (val.) |
| obturem |
| obtureu |
| obturin, obturen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) obturat |
| hagis (hages) obturat |
| hagi (haja) obturat |
| hàgim (hàgem) obturat |
| hàgiu (hàgeu) obturat |
| hagin (hagen) obturat |
Imperfet
| obturés, obturara (val.), obturàs (val., bal.) |
| obturessis, obturares (val.), obturassis (bal.), obturesses, obturasses (val., bal.) |
| obturés, obturara (val.), obturàs (val., bal.) |
| obturéssim, obturàrem (val.), obturàssim (bal.), obturéssem, obturàssem (val., bal.) |
| obturéssiu, obturàreu (val.), obturàssiu (bal.), obturésseu, obturàsseu (val., bal.) |
| obturessin, obturaren (val.), obturassin (bal.), obturessen, obturassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) obturat |
| haguessis (hagueres) obturat |
| hagués (haguera) obturat |
| haguéssim (haguérem) obturat |
| haguéssiu (haguéreu) obturat |
| haguessin (hagueren) obturat |
Mode imperatiu
Present
| obtura |
| obturi, obture (val.) |
| obturem |
| obtureu, obturau (bal.) |
| obturin, obturen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | obturar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver obturat |
| Gerundi | obturant |
| Gerundi compost | havent obturat |
| Participi | obturat , obturada , obturats , obturades |
Definició
- Tapar, obstruir algun conducte o obertura.
- empastar.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017