obrir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| obro (cent.), òbric (val.), obr (bal.) |
| obres, obris (val., bal.) |
| obre, obri (val., bal.) |
| obrim |
| obriu |
| obren, obrin (val., bal.) |
Perfet
| he obert |
| has obert |
| ha obert |
| hem obert |
| heu obert |
| han obert |
Imperfet
| obria |
| obries |
| obria |
| obríem |
| obríeu |
| obrien |
Plusquamperfet
| havia obert |
| havies obert |
| havia obert |
| havíem obert |
| havíeu obert |
| havien obert |
Passat simple
| obrí |
| obrires |
| obrí |
| obrírem |
| obríreu |
| obriren |
Passat perifràstic
| vaig obrir |
| vas (vares) obrir |
| va obrir |
| vam (vàrem) obrir |
| vau (vàreu) obrir |
| van (varen) obrir |
Passat anterior
| haguí obert |
| hagueres obert |
| hagué obert |
| haguérem obert |
| haguéreu obert |
| hagueren obert |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver obert |
| vas haver obert |
| va haver obert |
| vam haver obert |
| vau haver obert |
| van haver obert |
Futur
| obriré |
| obriràs |
| obrirà |
| obrirem |
| obrireu |
| obriran |
Futur perfet
| hauré obert |
| hauràs obert |
| haurà obert |
| haurem obert |
| haureu obert |
| hauran obert |
Condicional
| obriria |
| obriries |
| obriria |
| obriríem |
| obriríeu |
| obririen |
Condicional perfet
| hauria (haguera) obert |
| hauries (hagueres) obert |
| hauria (haguera) obert |
| hauríem (haguérem) obert |
| hauríeu (haguéreu) obert |
| haurien (hagueren) obert |
Mode subjuntiu
Present
| obri, òbriga (val.) |
| obris, òbrigues (val.) |
| obri, òbriga (val.) |
| obrim, obriguem (bal.) |
| obriu, obrigueu (bal.) |
| obrin, òbriguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) obert |
| hagis (hages) obert |
| hagi (haja) obert |
| hàgim (hàgem) obert |
| hàgiu (hàgeu) obert |
| hagin (hagen) obert |
Imperfet
| obrís, obrira (val.) |
| obrissis, obrires (val.), obrisses |
| obrís, obrira (val.) |
| obríssim, obrírem (val.), obríssem |
| obríssiu, obríreu (val.), obrísseu |
| obrissin, obriren (val.), obrissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) obert |
| haguessis (hagueres) obert |
| hagués (haguera) obert |
| haguéssim (haguérem) obert |
| haguéssiu (haguéreu) obert |
| haguessin (hagueren) obert |
Mode imperatiu
Present
| obre, obri (val.) |
| obri, òbriga (val.) |
| obrim, obriguem (bal.) |
| obriu |
| obrin, òbriguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | obrir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver obert |
| Gerundi | obrint |
| Gerundi compost | havent obert |
| Participi | obert , oberta , oberts , obertes |
Definició
- Apartar-se, una pilota, de la paret a la qual anava arrambada, de manera que resulta més fàcil tornar-la.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017