Conjugació en català del verb «nòmer»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

nòmer

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
nomo (cent.), nom (val., bal.)
noms
nom
nomem
nomeu
nomen
Perfet
he nomut
has nomut
ha nomut
hem nomut
heu nomut
han nomut
Imperfet
nomia
nomies
nomia
nomíem
nomíeu
nomien
Plusquamperfet
havia nomut
havies nomut
havia nomut
havíem nomut
havíeu nomut
havien nomut
Passat simple
nomí
nomeres
nomé
nomérem
noméreu
nomeren
Passat perifràstic
vaig nòmer
vas (vares) nòmer
va nòmer
vam (vàrem) nòmer
vau (vàreu) nòmer
van (varen) nòmer
Passat anterior
haguí nomut
hagueres nomut
hagué nomut
haguérem nomut
haguéreu nomut
hagueren nomut
Passat anterior perifràstic
vaig haver nomut
vas haver nomut
va haver nomut
vam haver nomut
vau haver nomut
van haver nomut
Futur
nomeré
nomeràs
nomerà
nomerem
nomereu
nomeran
Futur perfet
hauré nomut
hauràs nomut
haurà nomut
haurem nomut
haureu nomut
hauran nomut
Condicional
nomeria
nomeries
nomeria
nomeríem
nomeríeu
nomerien
Condicional perfet
hauria (haguera) nomut
hauries (hagueres) nomut
hauria (haguera) nomut
hauríem (haguérem) nomut
hauríeu (haguéreu) nomut
haurien (hagueren) nomut

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
nomi, noma (val.)
nomis, nomes (val.)
nomi, noma (val.)
nomem
nomeu
nomin, nomen (val.)
Perfet
hagi (haja) nomut
hagis (hages) nomut
hagi (haja) nomut
hàgim (hàgem) nomut
hàgiu (hàgeu) nomut
hagin (hagen) nomut
Imperfet
només, nomera (val.)
nomessis, nomeres (val.), nomesses
només, nomera (val.)
noméssim, nomérem (val.), noméssem
noméssiu, noméreu (val.), nomésseu
nomessin, nomeren (val.), nomessen
Plusquamperfet
hagués (haguera) nomut
haguessis (hagueres) nomut
hagués (haguera) nomut
haguéssim (haguérem) nomut
haguéssiu (haguéreu) nomut
haguessin (hagueren) nomut

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
nom
nomi, noma (val.)
nomem
nomeu
nomin, nomen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu nòmer
Infinitiu compost haver nomut
Gerundi noment
Gerundi compost havent nomut
Participi nomut , nomuda , nomuts , nomudes

Tornar a l'índex

Definició

  1. Tenir nom, anomenar-se.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.