muntar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| munto (cent.), munte (val.), munt (bal.) |
| muntes |
| munta |
| muntem, muntam (bal.) |
| munteu, muntau (bal.) |
| munten |
Perfet
| he muntat |
| has muntat |
| ha muntat |
| hem muntat |
| heu muntat |
| han muntat |
Imperfet
| muntava |
| muntaves |
| muntava |
| muntàvem |
| muntàveu |
| muntaven |
Plusquamperfet
| havia muntat |
| havies muntat |
| havia muntat |
| havíem muntat |
| havíeu muntat |
| havien muntat |
Passat simple
| muntí |
| muntares |
| muntà |
| muntàrem |
| muntàreu |
| muntaren |
Passat perifràstic
| vaig muntar |
| vas (vares) muntar |
| va muntar |
| vam (vàrem) muntar |
| vau (vàreu) muntar |
| van (varen) muntar |
Passat anterior
| haguí muntat |
| hagueres muntat |
| hagué muntat |
| haguérem muntat |
| haguéreu muntat |
| hagueren muntat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver muntat |
| vas haver muntat |
| va haver muntat |
| vam haver muntat |
| vau haver muntat |
| van haver muntat |
Futur
| muntaré |
| muntaràs |
| muntarà |
| muntarem |
| muntareu |
| muntaran |
Futur perfet
| hauré muntat |
| hauràs muntat |
| haurà muntat |
| haurem muntat |
| haureu muntat |
| hauran muntat |
Condicional
| muntaria |
| muntaries |
| muntaria |
| muntaríem |
| muntaríeu |
| muntarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) muntat |
| hauries (hagueres) muntat |
| hauria (haguera) muntat |
| hauríem (haguérem) muntat |
| hauríeu (haguéreu) muntat |
| haurien (hagueren) muntat |
Mode subjuntiu
Present
| munti, munte (val.) |
| muntis, muntes (val.) |
| munti, munte (val.) |
| muntem |
| munteu |
| muntin, munten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) muntat |
| hagis (hages) muntat |
| hagi (haja) muntat |
| hàgim (hàgem) muntat |
| hàgiu (hàgeu) muntat |
| hagin (hagen) muntat |
Imperfet
| muntés, muntara (val.), muntàs (val., bal.) |
| muntessis, muntares (val.), muntassis (bal.), muntesses, muntasses (val., bal.) |
| muntés, muntara (val.), muntàs (val., bal.) |
| muntéssim, muntàrem (val.), muntàssim (bal.), muntéssem, muntàssem (val., bal.) |
| muntéssiu, muntàreu (val.), muntàssiu (bal.), muntésseu, muntàsseu (val., bal.) |
| muntessin, muntaren (val.), muntassin (bal.), muntessen, muntassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) muntat |
| haguessis (hagueres) muntat |
| hagués (haguera) muntat |
| haguéssim (haguérem) muntat |
| haguéssiu (haguéreu) muntat |
| haguessin (hagueren) muntat |
Mode imperatiu
Present
| munta |
| munti, munte (val.) |
| muntem |
| munteu, muntau (bal.) |
| muntin, munten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | muntar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver muntat |
| Gerundi | muntant |
| Gerundi compost | havent muntat |
| Participi | muntat , muntada , muntats , muntades |
Definició
- pujar
- cavalcar
- Una animal equí, cobrir la femella, cavalcar.
- Armar, acoblar les parts d’un objecte.
- Disposar un establiment, un negoci per a que comenci a funcionar.
- Batre un aliment líquid per fer pujar la massa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017