munir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| muneixo (cent.), munesc (val., bal.), munisc (val.) |
| muneixes, munixes (val.) |
| muneix, munix (val.) |
| munim |
| muniu |
| muneixen, munixen (val.) |
Perfet
| he munit |
| has munit |
| ha munit |
| hem munit |
| heu munit |
| han munit |
Imperfet
| munia |
| munies |
| munia |
| muníem |
| muníeu |
| munien |
Plusquamperfet
| havia munit |
| havies munit |
| havia munit |
| havíem munit |
| havíeu munit |
| havien munit |
Passat simple
| muní |
| munires |
| muní |
| munírem |
| muníreu |
| muniren |
Passat perifràstic
| vaig munir |
| vas (vares) munir |
| va munir |
| vam (vàrem) munir |
| vau (vàreu) munir |
| van (varen) munir |
Passat anterior
| haguí munit |
| hagueres munit |
| hagué munit |
| haguérem munit |
| haguéreu munit |
| hagueren munit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver munit |
| vas haver munit |
| va haver munit |
| vam haver munit |
| vau haver munit |
| van haver munit |
Futur
| muniré |
| muniràs |
| munirà |
| munirem |
| munireu |
| muniran |
Futur perfet
| hauré munit |
| hauràs munit |
| haurà munit |
| haurem munit |
| haureu munit |
| hauran munit |
Condicional
| muniria |
| muniries |
| muniria |
| muniríem |
| muniríeu |
| munirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) munit |
| hauries (hagueres) munit |
| hauria (haguera) munit |
| hauríem (haguérem) munit |
| hauríeu (haguéreu) munit |
| haurien (hagueren) munit |
Mode subjuntiu
Present
| muneixi, munesca / munisca (val.), munesqui (bal.) |
| muneixis, munesques / munisques (val.), munesquis (bal.) |
| muneixi, munesca / munisca (val.), munesqui (bal.) |
| munim, muniguem (bal.) |
| muniu, munigueu (bal.) |
| muneixin, munesquen / munisquen (val.), munesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) munit |
| hagis (hages) munit |
| hagi (haja) munit |
| hàgim (hàgem) munit |
| hàgiu (hàgeu) munit |
| hagin (hagen) munit |
Imperfet
| munís, munira (val.) |
| munissis, munires (val.), munisses |
| munís, munira (val.) |
| muníssim, munírem (val.), muníssem |
| muníssiu, muníreu (val.), munísseu |
| munissin, muniren (val.), munissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) munit |
| haguessis (hagueres) munit |
| hagués (haguera) munit |
| haguéssim (haguérem) munit |
| haguéssiu (haguéreu) munit |
| haguessin (hagueren) munit |
Mode imperatiu
Present
| muneix, munix (val.) |
| muneixi, munesca / munisca (val.), munesqui (bal.) |
| munim, muniguem (bal.) |
| muniu |
| muneixin, munesquen / munisquen (val.), munesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | munir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver munit |
| Gerundi | munint |
| Gerundi compost | havent munit |
| Participi | munit , munida , munits , munides |
Definició
- Proveir d'equipaments per a la defensa d'una plaça o la subsistència d'una tropa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017