morfir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| morfeixo (cent.), morfesc (val., bal.), morfisc (val.) |
| morfeixes, morfixes (val.) |
| morfeix, morfix (val.) |
| morfim |
| morfiu |
| morfeixen, morfixen (val.) |
Perfet
| he morfit |
| has morfit |
| ha morfit |
| hem morfit |
| heu morfit |
| han morfit |
Imperfet
| morfia |
| morfies |
| morfia |
| morfíem |
| morfíeu |
| morfien |
Plusquamperfet
| havia morfit |
| havies morfit |
| havia morfit |
| havíem morfit |
| havíeu morfit |
| havien morfit |
Passat simple
| morfí |
| morfires |
| morfí |
| morfírem |
| morfíreu |
| morfiren |
Passat perifràstic
| vaig morfir |
| vas (vares) morfir |
| va morfir |
| vam (vàrem) morfir |
| vau (vàreu) morfir |
| van (varen) morfir |
Passat anterior
| haguí morfit |
| hagueres morfit |
| hagué morfit |
| haguérem morfit |
| haguéreu morfit |
| hagueren morfit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver morfit |
| vas haver morfit |
| va haver morfit |
| vam haver morfit |
| vau haver morfit |
| van haver morfit |
Futur
| morfiré |
| morfiràs |
| morfirà |
| morfirem |
| morfireu |
| morfiran |
Futur perfet
| hauré morfit |
| hauràs morfit |
| haurà morfit |
| haurem morfit |
| haureu morfit |
| hauran morfit |
Condicional
| morfiria |
| morfiries |
| morfiria |
| morfiríem |
| morfiríeu |
| morfirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) morfit |
| hauries (hagueres) morfit |
| hauria (haguera) morfit |
| hauríem (haguérem) morfit |
| hauríeu (haguéreu) morfit |
| haurien (hagueren) morfit |
Mode subjuntiu
Present
| morfeixi, morfesca / morfisca (val.), morfesqui (bal.) |
| morfeixis, morfesques / morfisques (val.), morfesquis (bal.) |
| morfeixi, morfesca / morfisca (val.), morfesqui (bal.) |
| morfim, morfiguem (bal.) |
| morfiu, morfigueu (bal.) |
| morfeixin, morfesquen / morfisquen (val.), morfesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) morfit |
| hagis (hages) morfit |
| hagi (haja) morfit |
| hàgim (hàgem) morfit |
| hàgiu (hàgeu) morfit |
| hagin (hagen) morfit |
Imperfet
| morfís, morfira (val.) |
| morfissis, morfires (val.), morfisses |
| morfís, morfira (val.) |
| morfíssim, morfírem (val.), morfíssem |
| morfíssiu, morfíreu (val.), morfísseu |
| morfissin, morfiren (val.), morfissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) morfit |
| haguessis (hagueres) morfit |
| hagués (haguera) morfit |
| haguéssim (haguérem) morfit |
| haguéssiu (haguéreu) morfit |
| haguessin (hagueren) morfit |
Mode imperatiu
Present
| morfeix, morfix (val.) |
| morfeixi, morfesca / morfisca (val.), morfesqui (bal.) |
| morfim, morfiguem (bal.) |
| morfiu |
| morfeixin, morfesquen / morfisquen (val.), morfesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | morfir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver morfit |
| Gerundi | morfint |
| Gerundi compost | havent morfit |
| Participi | morfit , morfida , morfits , morfides |
Definició
- Pansir-se una cosa quan és masegada o assonada.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017