Conjugació en català del verb «mitigar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

mitigar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
mitigo (cent.), mitigue (val.), mitic (bal.)
mitigues
mitiga
mitiguem, mitigam (bal.)
mitigueu, mitigau (bal.)
mitiguen
Perfet
he mitigat
has mitigat
ha mitigat
hem mitigat
heu mitigat
han mitigat
Imperfet
mitigava
mitigaves
mitigava
mitigàvem
mitigàveu
mitigaven
Plusquamperfet
havia mitigat
havies mitigat
havia mitigat
havíem mitigat
havíeu mitigat
havien mitigat
Passat simple
mitiguí
mitigares
mitigà
mitigàrem
mitigàreu
mitigaren
Passat perifràstic
vaig mitigar
vas (vares) mitigar
va mitigar
vam (vàrem) mitigar
vau (vàreu) mitigar
van (varen) mitigar
Passat anterior
haguí mitigat
hagueres mitigat
hagué mitigat
haguérem mitigat
haguéreu mitigat
hagueren mitigat
Passat anterior perifràstic
vaig haver mitigat
vas haver mitigat
va haver mitigat
vam haver mitigat
vau haver mitigat
van haver mitigat
Futur
mitigaré
mitigaràs
mitigarà
mitigarem
mitigareu
mitigaran
Futur perfet
hauré mitigat
hauràs mitigat
haurà mitigat
haurem mitigat
haureu mitigat
hauran mitigat
Condicional
mitigaria
mitigaries
mitigaria
mitigaríem
mitigaríeu
mitigarien
Condicional perfet
hauria (haguera) mitigat
hauries (hagueres) mitigat
hauria (haguera) mitigat
hauríem (haguérem) mitigat
hauríeu (haguéreu) mitigat
haurien (hagueren) mitigat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
mitigui, mitigue (val.)
mitiguis, mitigues (val.)
mitigui, mitigue (val.)
mitiguem
mitigueu
mitiguin, mitiguen (val.)
Perfet
hagi (haja) mitigat
hagis (hages) mitigat
hagi (haja) mitigat
hàgim (hàgem) mitigat
hàgiu (hàgeu) mitigat
hagin (hagen) mitigat
Imperfet
mitigués, mitigara (val.), mitigàs (val., bal.)
mitiguessis, mitigares (val.), mitigassis (bal.), mitiguesses, mitigasses (val., bal.)
mitigués, mitigara (val.), mitigàs (val., bal.)
mitiguéssim, mitigàrem (val.), mitigàssim (bal.), mitiguéssem, mitigàssem (val., bal.)
mitiguéssiu, mitigàreu (val.), mitigàssiu (bal.), mitiguésseu, mitigàsseu (val., bal.)
mitiguessin, mitigaren (val.), mitigassin (bal.), mitiguessen, mitigassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) mitigat
haguessis (hagueres) mitigat
hagués (haguera) mitigat
haguéssim (haguérem) mitigat
haguéssiu (haguéreu) mitigat
haguessin (hagueren) mitigat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
mitiga
mitigui, mitigue (val.)
mitiguem
mitigueu, mitigau (bal.)
mitiguin, mitiguen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu mitigar
Infinitiu compost haver mitigat
Gerundi mitigant
Gerundi compost havent mitigat
Participi mitigat , mitigada , mitigats , mitigades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Fer menys intens.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.