Conjugació en català del verb «ministrar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

ministrar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
ministro (cent.), ministre (val.), ministr (bal.)
ministres
ministra
ministrem, ministram (bal.)
ministreu, ministrau (bal.)
ministren
Perfet
he ministrat
has ministrat
ha ministrat
hem ministrat
heu ministrat
han ministrat
Imperfet
ministrava
ministraves
ministrava
ministràvem
ministràveu
ministraven
Plusquamperfet
havia ministrat
havies ministrat
havia ministrat
havíem ministrat
havíeu ministrat
havien ministrat
Passat simple
ministrí
ministrares
ministrà
ministràrem
ministràreu
ministraren
Passat perifràstic
vaig ministrar
vas (vares) ministrar
va ministrar
vam (vàrem) ministrar
vau (vàreu) ministrar
van (varen) ministrar
Passat anterior
haguí ministrat
hagueres ministrat
hagué ministrat
haguérem ministrat
haguéreu ministrat
hagueren ministrat
Passat anterior perifràstic
vaig haver ministrat
vas haver ministrat
va haver ministrat
vam haver ministrat
vau haver ministrat
van haver ministrat
Futur
ministraré
ministraràs
ministrarà
ministrarem
ministrareu
ministraran
Futur perfet
hauré ministrat
hauràs ministrat
haurà ministrat
haurem ministrat
haureu ministrat
hauran ministrat
Condicional
ministraria
ministraries
ministraria
ministraríem
ministraríeu
ministrarien
Condicional perfet
hauria (haguera) ministrat
hauries (hagueres) ministrat
hauria (haguera) ministrat
hauríem (haguérem) ministrat
hauríeu (haguéreu) ministrat
haurien (hagueren) ministrat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
ministri, ministre (val.)
ministris, ministres (val.)
ministri, ministre (val.)
ministrem
ministreu
ministrin, ministren (val.)
Perfet
hagi (haja) ministrat
hagis (hages) ministrat
hagi (haja) ministrat
hàgim (hàgem) ministrat
hàgiu (hàgeu) ministrat
hagin (hagen) ministrat
Imperfet
ministrés, ministrara (val.), ministràs (val., bal.)
ministressis, ministrares (val.), ministrassis (bal.), ministresses, ministrasses (val., bal.)
ministrés, ministrara (val.), ministràs (val., bal.)
ministréssim, ministràrem (val.), ministràssim (bal.), ministréssem, ministràssem (val., bal.)
ministréssiu, ministràreu (val.), ministràssiu (bal.), ministrésseu, ministràsseu (val., bal.)
ministressin, ministraren (val.), ministrassin (bal.), ministressen, ministrassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) ministrat
haguessis (hagueres) ministrat
hagués (haguera) ministrat
haguéssim (haguérem) ministrat
haguéssiu (haguéreu) ministrat
haguessin (hagueren) ministrat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
ministra
ministri, ministre (val.)
ministrem
ministreu, ministrau (bal.)
ministrin, ministren (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu ministrar
Infinitiu compost haver ministrat
Gerundi ministrant
Gerundi compost havent ministrat
Participi ministrat , ministrada , ministrats , ministrades

Tornar a l'índex

Definició

  1. servir
  2. fornir
  3. administrar

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.