meritar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| merito (cent.), merite (val.), merit (bal.) |
| merites |
| merita |
| meritem, meritam (bal.) |
| meriteu, meritau (bal.) |
| meriten |
Perfet
| he meritat |
| has meritat |
| ha meritat |
| hem meritat |
| heu meritat |
| han meritat |
Imperfet
| meritava |
| meritaves |
| meritava |
| meritàvem |
| meritàveu |
| meritaven |
Plusquamperfet
| havia meritat |
| havies meritat |
| havia meritat |
| havíem meritat |
| havíeu meritat |
| havien meritat |
Passat simple
| merití |
| meritares |
| merità |
| meritàrem |
| meritàreu |
| meritaren |
Passat perifràstic
| vaig meritar |
| vas (vares) meritar |
| va meritar |
| vam (vàrem) meritar |
| vau (vàreu) meritar |
| van (varen) meritar |
Passat anterior
| haguí meritat |
| hagueres meritat |
| hagué meritat |
| haguérem meritat |
| haguéreu meritat |
| hagueren meritat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver meritat |
| vas haver meritat |
| va haver meritat |
| vam haver meritat |
| vau haver meritat |
| van haver meritat |
Futur
| meritaré |
| meritaràs |
| meritarà |
| meritarem |
| meritareu |
| meritaran |
Futur perfet
| hauré meritat |
| hauràs meritat |
| haurà meritat |
| haurem meritat |
| haureu meritat |
| hauran meritat |
Condicional
| meritaria |
| meritaries |
| meritaria |
| meritaríem |
| meritaríeu |
| meritarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) meritat |
| hauries (hagueres) meritat |
| hauria (haguera) meritat |
| hauríem (haguérem) meritat |
| hauríeu (haguéreu) meritat |
| haurien (hagueren) meritat |
Mode subjuntiu
Present
| meriti, merite (val.) |
| meritis, merites (val.) |
| meriti, merite (val.) |
| meritem |
| meriteu |
| meritin, meriten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) meritat |
| hagis (hages) meritat |
| hagi (haja) meritat |
| hàgim (hàgem) meritat |
| hàgiu (hàgeu) meritat |
| hagin (hagen) meritat |
Imperfet
| merités, meritara (val.), meritàs (val., bal.) |
| meritessis, meritares (val.), meritassis (bal.), meritesses, meritasses (val., bal.) |
| merités, meritara (val.), meritàs (val., bal.) |
| meritéssim, meritàrem (val.), meritàssim (bal.), meritéssem, meritàssem (val., bal.) |
| meritéssiu, meritàreu (val.), meritàssiu (bal.), meritésseu, meritàsseu (val., bal.) |
| meritessin, meritaren (val.), meritassin (bal.), meritessen, meritassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) meritat |
| haguessis (hagueres) meritat |
| hagués (haguera) meritat |
| haguéssim (haguérem) meritat |
| haguéssiu (haguéreu) meritat |
| haguessin (hagueren) meritat |
Mode imperatiu
Present
| merita |
| meriti, merite (val.) |
| meritem |
| meriteu, meritau (bal.) |
| meritin, meriten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | meritar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver meritat |
| Gerundi | meritant |
| Gerundi compost | havent meritat |
| Participi | meritat , meritada , meritats , meritades |
Definició
- Presentar mèrits en un concurs d'oposició, fer-se valedor d'alguna cosa.
- merèixer
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017