marrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| marro (cent.), marre (val.), marr (bal.) |
| marres |
| marra |
| marrem, marram (bal.) |
| marreu, marrau (bal.) |
| marren |
Perfet
| he marrat |
| has marrat |
| ha marrat |
| hem marrat |
| heu marrat |
| han marrat |
Imperfet
| marrava |
| marraves |
| marrava |
| marràvem |
| marràveu |
| marraven |
Plusquamperfet
| havia marrat |
| havies marrat |
| havia marrat |
| havíem marrat |
| havíeu marrat |
| havien marrat |
Passat simple
| marrí |
| marrares |
| marrà |
| marràrem |
| marràreu |
| marraren |
Passat perifràstic
| vaig marrar |
| vas (vares) marrar |
| va marrar |
| vam (vàrem) marrar |
| vau (vàreu) marrar |
| van (varen) marrar |
Passat anterior
| haguí marrat |
| hagueres marrat |
| hagué marrat |
| haguérem marrat |
| haguéreu marrat |
| hagueren marrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver marrat |
| vas haver marrat |
| va haver marrat |
| vam haver marrat |
| vau haver marrat |
| van haver marrat |
Futur
| marraré |
| marraràs |
| marrarà |
| marrarem |
| marrareu |
| marraran |
Futur perfet
| hauré marrat |
| hauràs marrat |
| haurà marrat |
| haurem marrat |
| haureu marrat |
| hauran marrat |
Condicional
| marraria |
| marraries |
| marraria |
| marraríem |
| marraríeu |
| marrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) marrat |
| hauries (hagueres) marrat |
| hauria (haguera) marrat |
| hauríem (haguérem) marrat |
| hauríeu (haguéreu) marrat |
| haurien (hagueren) marrat |
Mode subjuntiu
Present
| marri, marre (val.) |
| marris, marres (val.) |
| marri, marre (val.) |
| marrem |
| marreu |
| marrin, marren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) marrat |
| hagis (hages) marrat |
| hagi (haja) marrat |
| hàgim (hàgem) marrat |
| hàgiu (hàgeu) marrat |
| hagin (hagen) marrat |
Imperfet
| marrés, marrara (val.), marràs (val., bal.) |
| marressis, marrares (val.), marrassis (bal.), marresses, marrasses (val., bal.) |
| marrés, marrara (val.), marràs (val., bal.) |
| marréssim, marràrem (val.), marràssim (bal.), marréssem, marràssem (val., bal.) |
| marréssiu, marràreu (val.), marràssiu (bal.), marrésseu, marràsseu (val., bal.) |
| marressin, marraren (val.), marrassin (bal.), marressen, marrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) marrat |
| haguessis (hagueres) marrat |
| hagués (haguera) marrat |
| haguéssim (haguérem) marrat |
| haguéssiu (haguéreu) marrat |
| haguessin (hagueren) marrat |
Mode imperatiu
Present
| marra |
| marri, marre (val.) |
| marrem |
| marreu, marrau (bal.) |
| marrin, marren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | marrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver marrat |
| Gerundi | marrant |
| Gerundi compost | havent marrat |
| Participi | marrat , marrada , marrats , marrades |
Definició
- Fer marrada, deixar el camí dret.
- Errar el camí.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017