margar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| margo (cent.), margue (val.), marg (bal.) |
| margues |
| marga |
| marguem, margam (bal.) |
| margueu, margau (bal.) |
| marguen |
Perfet
| he margat |
| has margat |
| ha margat |
| hem margat |
| heu margat |
| han margat |
Imperfet
| margava |
| margaves |
| margava |
| margàvem |
| margàveu |
| margaven |
Plusquamperfet
| havia margat |
| havies margat |
| havia margat |
| havíem margat |
| havíeu margat |
| havien margat |
Passat simple
| marguí |
| margares |
| margà |
| margàrem |
| margàreu |
| margaren |
Passat perifràstic
| vaig margar |
| vas (vares) margar |
| va margar |
| vam (vàrem) margar |
| vau (vàreu) margar |
| van (varen) margar |
Passat anterior
| haguí margat |
| hagueres margat |
| hagué margat |
| haguérem margat |
| haguéreu margat |
| hagueren margat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver margat |
| vas haver margat |
| va haver margat |
| vam haver margat |
| vau haver margat |
| van haver margat |
Futur
| margaré |
| margaràs |
| margarà |
| margarem |
| margareu |
| margaran |
Futur perfet
| hauré margat |
| hauràs margat |
| haurà margat |
| haurem margat |
| haureu margat |
| hauran margat |
Condicional
| margaria |
| margaries |
| margaria |
| margaríem |
| margaríeu |
| margarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) margat |
| hauries (hagueres) margat |
| hauria (haguera) margat |
| hauríem (haguérem) margat |
| hauríeu (haguéreu) margat |
| haurien (hagueren) margat |
Mode subjuntiu
Present
| margui, margue (val.) |
| marguis, margues (val.) |
| margui, margue (val.) |
| marguem |
| margueu |
| marguin, marguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) margat |
| hagis (hages) margat |
| hagi (haja) margat |
| hàgim (hàgem) margat |
| hàgiu (hàgeu) margat |
| hagin (hagen) margat |
Imperfet
| margués, margara (val.), margàs (val., bal.) |
| marguessis, margares (val.), margassis (bal.), marguesses, margasses (val., bal.) |
| margués, margara (val.), margàs (val., bal.) |
| marguéssim, margàrem (val.), margàssim (bal.), marguéssem, margàssem (val., bal.) |
| marguéssiu, margàreu (val.), margàssiu (bal.), marguésseu, margàsseu (val., bal.) |
| marguessin, margaren (val.), margassin (bal.), marguessen, margassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) margat |
| haguessis (hagueres) margat |
| hagués (haguera) margat |
| haguéssim (haguérem) margat |
| haguéssiu (haguéreu) margat |
| haguessin (hagueren) margat |
Mode imperatiu
Present
| marga |
| margui, margue (val.) |
| marguem |
| margueu, margau (bal.) |
| marguin, marguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | margar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver margat |
| Gerundi | margant |
| Gerundi compost | havent margat |
| Participi | margat , margada , margats , margades |
Definició
- Adobar la terra amb marga.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017