lliurar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| lliuro (cent.), lliure (val.), lliur (bal.) |
| lliures |
| lliura |
| lliurem, lliuram (bal.) |
| lliureu, lliurau (bal.) |
| lliuren |
Perfet
| he lliurat |
| has lliurat |
| ha lliurat |
| hem lliurat |
| heu lliurat |
| han lliurat |
Imperfet
| lliurava |
| lliuraves |
| lliurava |
| lliuràvem |
| lliuràveu |
| lliuraven |
Plusquamperfet
| havia lliurat |
| havies lliurat |
| havia lliurat |
| havíem lliurat |
| havíeu lliurat |
| havien lliurat |
Passat simple
| lliurí |
| lliurares |
| lliurà |
| lliuràrem |
| lliuràreu |
| lliuraren |
Passat perifràstic
| vaig lliurar |
| vas (vares) lliurar |
| va lliurar |
| vam (vàrem) lliurar |
| vau (vàreu) lliurar |
| van (varen) lliurar |
Passat anterior
| haguí lliurat |
| hagueres lliurat |
| hagué lliurat |
| haguérem lliurat |
| haguéreu lliurat |
| hagueren lliurat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver lliurat |
| vas haver lliurat |
| va haver lliurat |
| vam haver lliurat |
| vau haver lliurat |
| van haver lliurat |
Futur
| lliuraré |
| lliuraràs |
| lliurarà |
| lliurarem |
| lliurareu |
| lliuraran |
Futur perfet
| hauré lliurat |
| hauràs lliurat |
| haurà lliurat |
| haurem lliurat |
| haureu lliurat |
| hauran lliurat |
Condicional
| lliuraria |
| lliuraries |
| lliuraria |
| lliuraríem |
| lliuraríeu |
| lliurarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) lliurat |
| hauries (hagueres) lliurat |
| hauria (haguera) lliurat |
| hauríem (haguérem) lliurat |
| hauríeu (haguéreu) lliurat |
| haurien (hagueren) lliurat |
Mode subjuntiu
Present
| lliuri, lliure (val.) |
| lliuris, lliures (val.) |
| lliuri, lliure (val.) |
| lliurem |
| lliureu |
| lliurin, lliuren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) lliurat |
| hagis (hages) lliurat |
| hagi (haja) lliurat |
| hàgim (hàgem) lliurat |
| hàgiu (hàgeu) lliurat |
| hagin (hagen) lliurat |
Imperfet
| lliurés, lliurara (val.), lliuràs (val., bal.) |
| lliuressis, lliurares (val.), lliurassis (bal.), lliuresses, lliurasses (val., bal.) |
| lliurés, lliurara (val.), lliuràs (val., bal.) |
| lliuréssim, lliuràrem (val.), lliuràssim (bal.), lliuréssem, lliuràssem (val., bal.) |
| lliuréssiu, lliuràreu (val.), lliuràssiu (bal.), lliurésseu, lliuràsseu (val., bal.) |
| lliuressin, lliuraren (val.), lliurassin (bal.), lliuressen, lliurassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) lliurat |
| haguessis (hagueres) lliurat |
| hagués (haguera) lliurat |
| haguéssim (haguérem) lliurat |
| haguéssiu (haguéreu) lliurat |
| haguessin (hagueren) lliurat |
Mode imperatiu
Present
| lliura |
| lliuri, lliure (val.) |
| lliurem |
| lliureu, lliurau (bal.) |
| lliurin, lliuren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | lliurar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver lliurat |
| Gerundi | lliurant |
| Gerundi compost | havent lliurat |
| Participi | lliurat , lliurada , lliurats , lliurades |
Definició
- Donar, entregar.
- Tenir lloc un conflicte.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017