llimar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| llimo (cent.), llime (val.), llim (bal.) |
| llimes |
| llima |
| llimem, llimam (bal.) |
| llimeu, llimau (bal.) |
| llimen |
Perfet
| he llimat |
| has llimat |
| ha llimat |
| hem llimat |
| heu llimat |
| han llimat |
Imperfet
| llimava |
| llimaves |
| llimava |
| llimàvem |
| llimàveu |
| llimaven |
Plusquamperfet
| havia llimat |
| havies llimat |
| havia llimat |
| havíem llimat |
| havíeu llimat |
| havien llimat |
Passat simple
| llimí |
| llimares |
| llimà |
| llimàrem |
| llimàreu |
| llimaren |
Passat perifràstic
| vaig llimar |
| vas (vares) llimar |
| va llimar |
| vam (vàrem) llimar |
| vau (vàreu) llimar |
| van (varen) llimar |
Passat anterior
| haguí llimat |
| hagueres llimat |
| hagué llimat |
| haguérem llimat |
| haguéreu llimat |
| hagueren llimat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver llimat |
| vas haver llimat |
| va haver llimat |
| vam haver llimat |
| vau haver llimat |
| van haver llimat |
Futur
| llimaré |
| llimaràs |
| llimarà |
| llimarem |
| llimareu |
| llimaran |
Futur perfet
| hauré llimat |
| hauràs llimat |
| haurà llimat |
| haurem llimat |
| haureu llimat |
| hauran llimat |
Condicional
| llimaria |
| llimaries |
| llimaria |
| llimaríem |
| llimaríeu |
| llimarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) llimat |
| hauries (hagueres) llimat |
| hauria (haguera) llimat |
| hauríem (haguérem) llimat |
| hauríeu (haguéreu) llimat |
| haurien (hagueren) llimat |
Mode subjuntiu
Present
| llimi, llime (val.) |
| llimis, llimes (val.) |
| llimi, llime (val.) |
| llimem |
| llimeu |
| llimin, llimen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) llimat |
| hagis (hages) llimat |
| hagi (haja) llimat |
| hàgim (hàgem) llimat |
| hàgiu (hàgeu) llimat |
| hagin (hagen) llimat |
Imperfet
| llimés, llimara (val.), llimàs (val., bal.) |
| llimessis, llimares (val.), llimassis (bal.), llimesses, llimasses (val., bal.) |
| llimés, llimara (val.), llimàs (val., bal.) |
| lliméssim, llimàrem (val.), llimàssim (bal.), lliméssem, llimàssem (val., bal.) |
| lliméssiu, llimàreu (val.), llimàssiu (bal.), llimésseu, llimàsseu (val., bal.) |
| llimessin, llimaren (val.), llimassin (bal.), llimessen, llimassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) llimat |
| haguessis (hagueres) llimat |
| hagués (haguera) llimat |
| haguéssim (haguérem) llimat |
| haguéssiu (haguéreu) llimat |
| haguessin (hagueren) llimat |
Mode imperatiu
Present
| llima |
| llimi, llime (val.) |
| llimem |
| llimeu, llimau (bal.) |
| llimin, llimen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | llimar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver llimat |
| Gerundi | llimant |
| Gerundi compost | havent llimat |
| Participi | llimat , llimada , llimats , llimades |
Definició
- Treballar amb la llima.
- Polir o retocar alguna obra.
- Fer anar el tac endavant i enrere en la direcció escollida abans d'arribar a colpejar la bola, com a moviment de preparació d'un cop.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017