llaurar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| llauro (cent.), llaure (val.), llaur (bal.) |
| llaures |
| llaura |
| llaurem, llauram (bal.) |
| llaureu, llaurau (bal.) |
| llauren |
Perfet
| he llaurat |
| has llaurat |
| ha llaurat |
| hem llaurat |
| heu llaurat |
| han llaurat |
Imperfet
| llaurava |
| llauraves |
| llaurava |
| llauràvem |
| llauràveu |
| llauraven |
Plusquamperfet
| havia llaurat |
| havies llaurat |
| havia llaurat |
| havíem llaurat |
| havíeu llaurat |
| havien llaurat |
Passat simple
| llaurí |
| llaurares |
| llaurà |
| llauràrem |
| llauràreu |
| llauraren |
Passat perifràstic
| vaig llaurar |
| vas (vares) llaurar |
| va llaurar |
| vam (vàrem) llaurar |
| vau (vàreu) llaurar |
| van (varen) llaurar |
Passat anterior
| haguí llaurat |
| hagueres llaurat |
| hagué llaurat |
| haguérem llaurat |
| haguéreu llaurat |
| hagueren llaurat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver llaurat |
| vas haver llaurat |
| va haver llaurat |
| vam haver llaurat |
| vau haver llaurat |
| van haver llaurat |
Futur
| llauraré |
| llauraràs |
| llaurarà |
| llaurarem |
| llaurareu |
| llauraran |
Futur perfet
| hauré llaurat |
| hauràs llaurat |
| haurà llaurat |
| haurem llaurat |
| haureu llaurat |
| hauran llaurat |
Condicional
| llauraria |
| llauraries |
| llauraria |
| llauraríem |
| llauraríeu |
| llaurarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) llaurat |
| hauries (hagueres) llaurat |
| hauria (haguera) llaurat |
| hauríem (haguérem) llaurat |
| hauríeu (haguéreu) llaurat |
| haurien (hagueren) llaurat |
Mode subjuntiu
Present
| llauri, llaure (val.) |
| llauris, llaures (val.) |
| llauri, llaure (val.) |
| llaurem |
| llaureu |
| llaurin, llauren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) llaurat |
| hagis (hages) llaurat |
| hagi (haja) llaurat |
| hàgim (hàgem) llaurat |
| hàgiu (hàgeu) llaurat |
| hagin (hagen) llaurat |
Imperfet
| llaurés, llaurara (val.), llauràs (val., bal.) |
| llauressis, llaurares (val.), llaurassis (bal.), llauresses, llaurasses (val., bal.) |
| llaurés, llaurara (val.), llauràs (val., bal.) |
| llauréssim, llauràrem (val.), llauràssim (bal.), llauréssem, llauràssem (val., bal.) |
| llauréssiu, llauràreu (val.), llauràssiu (bal.), llaurésseu, llauràsseu (val., bal.) |
| llauressin, llauraren (val.), llaurassin (bal.), llauressen, llaurassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) llaurat |
| haguessis (hagueres) llaurat |
| hagués (haguera) llaurat |
| haguéssim (haguérem) llaurat |
| haguéssiu (haguéreu) llaurat |
| haguessin (hagueren) llaurat |
Mode imperatiu
Present
| llaura |
| llauri, llaure (val.) |
| llaurem |
| llaureu, llaurau (bal.) |
| llaurin, llauren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | llaurar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver llaurat |
| Gerundi | llaurant |
| Gerundi compost | havent llaurat |
| Participi | llaurat , llaurada , llaurats , llaurades |
Definició
- Solcar la terra amb l'arada.
- Desplaçar-se un vaixell arrossegant l’àncora mal fixada.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017