llançar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| llanço (cent.), llance (val.), llanç (bal.) |
| llances |
| llança |
| llancem, llançam (bal.) |
| llanceu, llançau (bal.) |
| llancen |
Perfet
| he llançat |
| has llançat |
| ha llançat |
| hem llançat |
| heu llançat |
| han llançat |
Imperfet
| llançava |
| llançaves |
| llançava |
| llançàvem |
| llançàveu |
| llançaven |
Plusquamperfet
| havia llançat |
| havies llançat |
| havia llançat |
| havíem llançat |
| havíeu llançat |
| havien llançat |
Passat simple
| llancí |
| llançares |
| llançà |
| llançàrem |
| llançàreu |
| llançaren |
Passat perifràstic
| vaig llançar |
| vas (vares) llançar |
| va llançar |
| vam (vàrem) llançar |
| vau (vàreu) llançar |
| van (varen) llançar |
Passat anterior
| haguí llançat |
| hagueres llançat |
| hagué llançat |
| haguérem llançat |
| haguéreu llançat |
| hagueren llançat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver llançat |
| vas haver llançat |
| va haver llançat |
| vam haver llançat |
| vau haver llançat |
| van haver llançat |
Futur
| llançaré |
| llançaràs |
| llançarà |
| llançarem |
| llançareu |
| llançaran |
Futur perfet
| hauré llançat |
| hauràs llançat |
| haurà llançat |
| haurem llançat |
| haureu llançat |
| hauran llançat |
Condicional
| llançaria |
| llançaries |
| llançaria |
| llançaríem |
| llançaríeu |
| llançarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) llançat |
| hauries (hagueres) llançat |
| hauria (haguera) llançat |
| hauríem (haguérem) llançat |
| hauríeu (haguéreu) llançat |
| haurien (hagueren) llançat |
Mode subjuntiu
Present
| llanci, llance (val.) |
| llancis, llances (val.) |
| llanci, llance (val.) |
| llancem |
| llanceu |
| llancin, llancen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) llançat |
| hagis (hages) llançat |
| hagi (haja) llançat |
| hàgim (hàgem) llançat |
| hàgiu (hàgeu) llançat |
| hagin (hagen) llançat |
Imperfet
| llancés, llançara (val.), llançàs (val., bal.) |
| llancessis, llançares (val.), llançassis (bal.), llancesses, llançasses (val., bal.) |
| llancés, llançara (val.), llançàs (val., bal.) |
| llancéssim, llançàrem (val.), llançàssim (bal.), llancéssem, llançàssem (val., bal.) |
| llancéssiu, llançàreu (val.), llançàssiu (bal.), llancésseu, llançàsseu (val., bal.) |
| llancessin, llançaren (val.), llançassin (bal.), llancessen, llançassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) llançat |
| haguessis (hagueres) llançat |
| hagués (haguera) llançat |
| haguéssim (haguérem) llançat |
| haguéssiu (haguéreu) llançat |
| haguessin (hagueren) llançat |
Mode imperatiu
Present
| llança |
| llanci, llance (val.) |
| llancem |
| llanceu, llançau (bal.) |
| llancin, llancen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | llançar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver llançat |
| Gerundi | llançant |
| Gerundi compost | havent llançat |
| Participi | llançat , llançada , llançats , llançades |
Definició
- Tirar una cosa amb impuls.
- Difondre, donar a conèixer.
- Tirar, o dipositar en un lloc, alguna cosa per desfer-se'n.
- Deixar-se anar amb ímpetu, al buit, a terra, contra algú o alguna cosa.
- Impulsar una pilota, una bola, un volant o un disc aturat o pràcticament aturat en el transcurs d'una acció de joc.
- Impulsar un projectil en direcció al blanc amb la intenció de tocar-lo.
- Executar un servei amb la mà o amb el peu.
- Impulsar la pilota, el llançador, en direcció al receptor.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017