legitimar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| legitimo (cent.), legitime (val.), legitim (bal.) |
| legitimes |
| legitima |
| legitimem, legitimam (bal.) |
| legitimeu, legitimau (bal.) |
| legitimen |
Perfet
| he legitimat |
| has legitimat |
| ha legitimat |
| hem legitimat |
| heu legitimat |
| han legitimat |
Imperfet
| legitimava |
| legitimaves |
| legitimava |
| legitimàvem |
| legitimàveu |
| legitimaven |
Plusquamperfet
| havia legitimat |
| havies legitimat |
| havia legitimat |
| havíem legitimat |
| havíeu legitimat |
| havien legitimat |
Passat simple
| legitimí |
| legitimares |
| legitimà |
| legitimàrem |
| legitimàreu |
| legitimaren |
Passat perifràstic
| vaig legitimar |
| vas (vares) legitimar |
| va legitimar |
| vam (vàrem) legitimar |
| vau (vàreu) legitimar |
| van (varen) legitimar |
Passat anterior
| haguí legitimat |
| hagueres legitimat |
| hagué legitimat |
| haguérem legitimat |
| haguéreu legitimat |
| hagueren legitimat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver legitimat |
| vas haver legitimat |
| va haver legitimat |
| vam haver legitimat |
| vau haver legitimat |
| van haver legitimat |
Futur
| legitimaré |
| legitimaràs |
| legitimarà |
| legitimarem |
| legitimareu |
| legitimaran |
Futur perfet
| hauré legitimat |
| hauràs legitimat |
| haurà legitimat |
| haurem legitimat |
| haureu legitimat |
| hauran legitimat |
Condicional
| legitimaria |
| legitimaries |
| legitimaria |
| legitimaríem |
| legitimaríeu |
| legitimarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) legitimat |
| hauries (hagueres) legitimat |
| hauria (haguera) legitimat |
| hauríem (haguérem) legitimat |
| hauríeu (haguéreu) legitimat |
| haurien (hagueren) legitimat |
Mode subjuntiu
Present
| legitimi, legitime (val.) |
| legitimis, legitimes (val.) |
| legitimi, legitime (val.) |
| legitimem |
| legitimeu |
| legitimin, legitimen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) legitimat |
| hagis (hages) legitimat |
| hagi (haja) legitimat |
| hàgim (hàgem) legitimat |
| hàgiu (hàgeu) legitimat |
| hagin (hagen) legitimat |
Imperfet
| legitimés, legitimara (val.), legitimàs (val., bal.) |
| legitimessis, legitimares (val.), legitimassis (bal.), legitimesses, legitimasses (val., bal.) |
| legitimés, legitimara (val.), legitimàs (val., bal.) |
| legitiméssim, legitimàrem (val.), legitimàssim (bal.), legitiméssem, legitimàssem (val., bal.) |
| legitiméssiu, legitimàreu (val.), legitimàssiu (bal.), legitimésseu, legitimàsseu (val., bal.) |
| legitimessin, legitimaren (val.), legitimassin (bal.), legitimessen, legitimassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) legitimat |
| haguessis (hagueres) legitimat |
| hagués (haguera) legitimat |
| haguéssim (haguérem) legitimat |
| haguéssiu (haguéreu) legitimat |
| haguessin (hagueren) legitimat |
Mode imperatiu
Present
| legitima |
| legitimi, legitime (val.) |
| legitimem |
| legitimeu, legitimau (bal.) |
| legitimin, legitimen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | legitimar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver legitimat |
| Gerundi | legitimant |
| Gerundi compost | havent legitimat |
| Participi | legitimat , legitimada , legitimats , legitimades |
Definició
- Fer legítim allò que no ho era.
- Justificar alguna cosa conforme a les lleis.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017