jutjar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| jutjo (cent.), jutge (val.), jutj (bal.) |
| jutges |
| jutja |
| jutgem, jutjam (bal.) |
| jutgeu, jutjau (bal.) |
| jutgen |
Perfet
| he jutjat |
| has jutjat |
| ha jutjat |
| hem jutjat |
| heu jutjat |
| han jutjat |
Imperfet
| jutjava |
| jutjaves |
| jutjava |
| jutjàvem |
| jutjàveu |
| jutjaven |
Plusquamperfet
| havia jutjat |
| havies jutjat |
| havia jutjat |
| havíem jutjat |
| havíeu jutjat |
| havien jutjat |
Passat simple
| jutgí |
| jutjares |
| jutjà |
| jutjàrem |
| jutjàreu |
| jutjaren |
Passat perifràstic
| vaig jutjar |
| vas (vares) jutjar |
| va jutjar |
| vam (vàrem) jutjar |
| vau (vàreu) jutjar |
| van (varen) jutjar |
Passat anterior
| haguí jutjat |
| hagueres jutjat |
| hagué jutjat |
| haguérem jutjat |
| haguéreu jutjat |
| hagueren jutjat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver jutjat |
| vas haver jutjat |
| va haver jutjat |
| vam haver jutjat |
| vau haver jutjat |
| van haver jutjat |
Futur
| jutjaré |
| jutjaràs |
| jutjarà |
| jutjarem |
| jutjareu |
| jutjaran |
Futur perfet
| hauré jutjat |
| hauràs jutjat |
| haurà jutjat |
| haurem jutjat |
| haureu jutjat |
| hauran jutjat |
Condicional
| jutjaria |
| jutjaries |
| jutjaria |
| jutjaríem |
| jutjaríeu |
| jutjarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) jutjat |
| hauries (hagueres) jutjat |
| hauria (haguera) jutjat |
| hauríem (haguérem) jutjat |
| hauríeu (haguéreu) jutjat |
| haurien (hagueren) jutjat |
Mode subjuntiu
Present
| jutgi, jutge (val.) |
| jutgis, jutges (val.) |
| jutgi, jutge (val.) |
| jutgem |
| jutgeu |
| jutgin, jutgen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) jutjat |
| hagis (hages) jutjat |
| hagi (haja) jutjat |
| hàgim (hàgem) jutjat |
| hàgiu (hàgeu) jutjat |
| hagin (hagen) jutjat |
Imperfet
| jutgés, jutjara (val.), jutjàs (val., bal.) |
| jutgessis, jutjares (val.), jutjassis (bal.), jutgesses, jutjasses (val., bal.) |
| jutgés, jutjara (val.), jutjàs (val., bal.) |
| jutgéssim, jutjàrem (val.), jutjàssim (bal.), jutgéssem, jutjàssem (val., bal.) |
| jutgéssiu, jutjàreu (val.), jutjàssiu (bal.), jutgésseu, jutjàsseu (val., bal.) |
| jutgessin, jutjaren (val.), jutjassin (bal.), jutgessen, jutjassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) jutjat |
| haguessis (hagueres) jutjat |
| hagués (haguera) jutjat |
| haguéssim (haguérem) jutjat |
| haguéssiu (haguéreu) jutjat |
| haguessin (hagueren) jutjat |
Mode imperatiu
Present
| jutja |
| jutgi, jutge (val.) |
| jutgem |
| jutgeu, jutjau (bal.) |
| jutgin, jutgen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | jutjar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver jutjat |
| Gerundi | jutjant |
| Gerundi compost | havent jutjat |
| Participi | jutjat , jutjada , jutjats , jutjades |
Definició
- Sotmetre a judici.
- Opinar amb aprovació o desaprovació.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017