justificar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| justifico (cent.), justifique (val.), justific (bal.) |
| justifiques |
| justifica |
| justifiquem, justificam (bal.) |
| justifiqueu, justificau (bal.) |
| justifiquen |
Perfet
| he justificat |
| has justificat |
| ha justificat |
| hem justificat |
| heu justificat |
| han justificat |
Imperfet
| justificava |
| justificaves |
| justificava |
| justificàvem |
| justificàveu |
| justificaven |
Plusquamperfet
| havia justificat |
| havies justificat |
| havia justificat |
| havíem justificat |
| havíeu justificat |
| havien justificat |
Passat simple
| justifiquí |
| justificares |
| justificà |
| justificàrem |
| justificàreu |
| justificaren |
Passat perifràstic
| vaig justificar |
| vas (vares) justificar |
| va justificar |
| vam (vàrem) justificar |
| vau (vàreu) justificar |
| van (varen) justificar |
Passat anterior
| haguí justificat |
| hagueres justificat |
| hagué justificat |
| haguérem justificat |
| haguéreu justificat |
| hagueren justificat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver justificat |
| vas haver justificat |
| va haver justificat |
| vam haver justificat |
| vau haver justificat |
| van haver justificat |
Futur
| justificaré |
| justificaràs |
| justificarà |
| justificarem |
| justificareu |
| justificaran |
Futur perfet
| hauré justificat |
| hauràs justificat |
| haurà justificat |
| haurem justificat |
| haureu justificat |
| hauran justificat |
Condicional
| justificaria |
| justificaries |
| justificaria |
| justificaríem |
| justificaríeu |
| justificarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) justificat |
| hauries (hagueres) justificat |
| hauria (haguera) justificat |
| hauríem (haguérem) justificat |
| hauríeu (haguéreu) justificat |
| haurien (hagueren) justificat |
Mode subjuntiu
Present
| justifiqui, justifique (val.) |
| justifiquis, justifiques (val.) |
| justifiqui, justifique (val.) |
| justifiquem |
| justifiqueu |
| justifiquin, justifiquen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) justificat |
| hagis (hages) justificat |
| hagi (haja) justificat |
| hàgim (hàgem) justificat |
| hàgiu (hàgeu) justificat |
| hagin (hagen) justificat |
Imperfet
| justifiqués, justificara (val.), justificàs (val., bal.) |
| justifiquessis, justificares (val.), justificassis (bal.), justifiquesses, justificasses (val., bal.) |
| justifiqués, justificara (val.), justificàs (val., bal.) |
| justifiquéssim, justificàrem (val.), justificàssim (bal.), justifiquéssem, justificàssem (val., bal.) |
| justifiquéssiu, justificàreu (val.), justificàssiu (bal.), justifiquésseu, justificàsseu (val., bal.) |
| justifiquessin, justificaren (val.), justificassin (bal.), justifiquessen, justificassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) justificat |
| haguessis (hagueres) justificat |
| hagués (haguera) justificat |
| haguéssim (haguérem) justificat |
| haguéssiu (haguéreu) justificat |
| haguessin (hagueren) justificat |
Mode imperatiu
Present
| justifica |
| justifiqui, justifique (val.) |
| justifiquem |
| justifiqueu, justificau (bal.) |
| justifiquin, justifiquen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | justificar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver justificat |
| Gerundi | justificant |
| Gerundi compost | havent justificat |
| Participi | justificat , justificada , justificats , justificades |
Definició
- Provar la innocència d'algú o la justícia d'alguna cosa.
- Donar Déu la gràcia, fer just a l'home.
- Igualar les ratlles de una plana segons la mida exacta.
- Exculpar-se, declarar-se innocent.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017