jurar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| juro (cent.), jure (val.), jur (bal.) |
| jures |
| jura |
| jurem, juram (bal.) |
| jureu, jurau (bal.) |
| juren |
Perfet
| he jurat |
| has jurat |
| ha jurat |
| hem jurat |
| heu jurat |
| han jurat |
Imperfet
| jurava |
| juraves |
| jurava |
| juràvem |
| juràveu |
| juraven |
Plusquamperfet
| havia jurat |
| havies jurat |
| havia jurat |
| havíem jurat |
| havíeu jurat |
| havien jurat |
Passat simple
| jurí |
| jurares |
| jurà |
| juràrem |
| juràreu |
| juraren |
Passat perifràstic
| vaig jurar |
| vas (vares) jurar |
| va jurar |
| vam (vàrem) jurar |
| vau (vàreu) jurar |
| van (varen) jurar |
Passat anterior
| haguí jurat |
| hagueres jurat |
| hagué jurat |
| haguérem jurat |
| haguéreu jurat |
| hagueren jurat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver jurat |
| vas haver jurat |
| va haver jurat |
| vam haver jurat |
| vau haver jurat |
| van haver jurat |
Futur
| juraré |
| juraràs |
| jurarà |
| jurarem |
| jurareu |
| juraran |
Futur perfet
| hauré jurat |
| hauràs jurat |
| haurà jurat |
| haurem jurat |
| haureu jurat |
| hauran jurat |
Condicional
| juraria |
| juraries |
| juraria |
| juraríem |
| juraríeu |
| jurarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) jurat |
| hauries (hagueres) jurat |
| hauria (haguera) jurat |
| hauríem (haguérem) jurat |
| hauríeu (haguéreu) jurat |
| haurien (hagueren) jurat |
Mode subjuntiu
Present
| juri, jure (val.) |
| juris, jures (val.) |
| juri, jure (val.) |
| jurem |
| jureu |
| jurin, juren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) jurat |
| hagis (hages) jurat |
| hagi (haja) jurat |
| hàgim (hàgem) jurat |
| hàgiu (hàgeu) jurat |
| hagin (hagen) jurat |
Imperfet
| jurés, jurara (val.), juràs (val., bal.) |
| juressis, jurares (val.), jurassis (bal.), juresses, jurasses (val., bal.) |
| jurés, jurara (val.), juràs (val., bal.) |
| juréssim, juràrem (val.), juràssim (bal.), juréssem, juràssem (val., bal.) |
| juréssiu, juràreu (val.), juràssiu (bal.), jurésseu, juràsseu (val., bal.) |
| juressin, juraren (val.), jurassin (bal.), juressen, jurassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) jurat |
| haguessis (hagueres) jurat |
| hagués (haguera) jurat |
| haguéssim (haguérem) jurat |
| haguéssiu (haguéreu) jurat |
| haguessin (hagueren) jurat |
Mode imperatiu
Present
| jura |
| juri, jure (val.) |
| jurem |
| jureu, jurau (bal.) |
| jurin, juren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | jurar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver jurat |
| Gerundi | jurant |
| Gerundi compost | havent jurat |
| Participi | jurat , jurada , jurats , jurades |
Definició
- Afirmar o negar alguna cosa posant com a testimoni a Déu o alguna cosa sagrada.
- Prendre possessió d'un càrrec per mitjà d'un jurament.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017