inhibir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| inhibeixo (cent.), inhibesc (val., bal.), inhibisc (val.) |
| inhibeixes, inhibixes (val.) |
| inhibeix, inhibix (val.) |
| inhibim |
| inhibiu |
| inhibeixen, inhibixen (val.) |
Perfet
| he inhibit |
| has inhibit |
| ha inhibit |
| hem inhibit |
| heu inhibit |
| han inhibit |
Imperfet
| inhibia |
| inhibies |
| inhibia |
| inhibíem |
| inhibíeu |
| inhibien |
Plusquamperfet
| havia inhibit |
| havies inhibit |
| havia inhibit |
| havíem inhibit |
| havíeu inhibit |
| havien inhibit |
Passat simple
| inhibí |
| inhibires |
| inhibí |
| inhibírem |
| inhibíreu |
| inhibiren |
Passat perifràstic
| vaig inhibir |
| vas (vares) inhibir |
| va inhibir |
| vam (vàrem) inhibir |
| vau (vàreu) inhibir |
| van (varen) inhibir |
Passat anterior
| haguí inhibit |
| hagueres inhibit |
| hagué inhibit |
| haguérem inhibit |
| haguéreu inhibit |
| hagueren inhibit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver inhibit |
| vas haver inhibit |
| va haver inhibit |
| vam haver inhibit |
| vau haver inhibit |
| van haver inhibit |
Futur
| inhibiré |
| inhibiràs |
| inhibirà |
| inhibirem |
| inhibireu |
| inhibiran |
Futur perfet
| hauré inhibit |
| hauràs inhibit |
| haurà inhibit |
| haurem inhibit |
| haureu inhibit |
| hauran inhibit |
Condicional
| inhibiria |
| inhibiries |
| inhibiria |
| inhibiríem |
| inhibiríeu |
| inhibirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) inhibit |
| hauries (hagueres) inhibit |
| hauria (haguera) inhibit |
| hauríem (haguérem) inhibit |
| hauríeu (haguéreu) inhibit |
| haurien (hagueren) inhibit |
Mode subjuntiu
Present
| inhibeixi, inhibesca / inhibisca (val.), inhibesqui (bal.) |
| inhibeixis, inhibesques / inhibisques (val.), inhibesquis (bal.) |
| inhibeixi, inhibesca / inhibisca (val.), inhibesqui (bal.) |
| inhibim, inhibiguem (bal.) |
| inhibiu, inhibigueu (bal.) |
| inhibeixin, inhibesquen / inhibisquen (val.), inhibesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) inhibit |
| hagis (hages) inhibit |
| hagi (haja) inhibit |
| hàgim (hàgem) inhibit |
| hàgiu (hàgeu) inhibit |
| hagin (hagen) inhibit |
Imperfet
| inhibís, inhibira (val.) |
| inhibissis, inhibires (val.), inhibisses |
| inhibís, inhibira (val.) |
| inhibíssim, inhibírem (val.), inhibíssem |
| inhibíssiu, inhibíreu (val.), inhibísseu |
| inhibissin, inhibiren (val.), inhibissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) inhibit |
| haguessis (hagueres) inhibit |
| hagués (haguera) inhibit |
| haguéssim (haguérem) inhibit |
| haguéssiu (haguéreu) inhibit |
| haguessin (hagueren) inhibit |
Mode imperatiu
Present
| inhibeix, inhibix (val.) |
| inhibeixi, inhibesca / inhibisca (val.), inhibesqui (bal.) |
| inhibim, inhibiguem (bal.) |
| inhibiu |
| inhibeixin, inhibesquen / inhibisquen (val.), inhibesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | inhibir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver inhibit |
| Gerundi | inhibint |
| Gerundi compost | havent inhibit |
| Participi | inhibit , inhibida , inhibits , inhibides |
Definició
- Impedir a algú que prossegueixi.
- Detenir o disminuir la intensitat d’una activitat.
- Eludir la intervenció en alguna qüestió.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017