Conjugació en català del verb «infirmar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

infirmar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
infirmo (cent.), infirme (val.), infirm (bal.)
infirmes
infirma
infirmem, infirmam (bal.)
infirmeu, infirmau (bal.)
infirmen
Perfet
he infirmat
has infirmat
ha infirmat
hem infirmat
heu infirmat
han infirmat
Imperfet
infirmava
infirmaves
infirmava
infirmàvem
infirmàveu
infirmaven
Plusquamperfet
havia infirmat
havies infirmat
havia infirmat
havíem infirmat
havíeu infirmat
havien infirmat
Passat simple
infirmí
infirmares
infirmà
infirmàrem
infirmàreu
infirmaren
Passat perifràstic
vaig infirmar
vas (vares) infirmar
va infirmar
vam (vàrem) infirmar
vau (vàreu) infirmar
van (varen) infirmar
Passat anterior
haguí infirmat
hagueres infirmat
hagué infirmat
haguérem infirmat
haguéreu infirmat
hagueren infirmat
Passat anterior perifràstic
vaig haver infirmat
vas haver infirmat
va haver infirmat
vam haver infirmat
vau haver infirmat
van haver infirmat
Futur
infirmaré
infirmaràs
infirmarà
infirmarem
infirmareu
infirmaran
Futur perfet
hauré infirmat
hauràs infirmat
haurà infirmat
haurem infirmat
haureu infirmat
hauran infirmat
Condicional
infirmaria
infirmaries
infirmaria
infirmaríem
infirmaríeu
infirmarien
Condicional perfet
hauria (haguera) infirmat
hauries (hagueres) infirmat
hauria (haguera) infirmat
hauríem (haguérem) infirmat
hauríeu (haguéreu) infirmat
haurien (hagueren) infirmat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
infirmi, infirme (val.)
infirmis, infirmes (val.)
infirmi, infirme (val.)
infirmem
infirmeu
infirmin, infirmen (val.)
Perfet
hagi (haja) infirmat
hagis (hages) infirmat
hagi (haja) infirmat
hàgim (hàgem) infirmat
hàgiu (hàgeu) infirmat
hagin (hagen) infirmat
Imperfet
infirmés, infirmara (val.), infirmàs (val., bal.)
infirmessis, infirmares (val.), infirmassis (bal.), infirmesses, infirmasses (val., bal.)
infirmés, infirmara (val.), infirmàs (val., bal.)
infirméssim, infirmàrem (val.), infirmàssim (bal.), infirméssem, infirmàssem (val., bal.)
infirméssiu, infirmàreu (val.), infirmàssiu (bal.), infirmésseu, infirmàsseu (val., bal.)
infirmessin, infirmaren (val.), infirmassin (bal.), infirmessen, infirmassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) infirmat
haguessis (hagueres) infirmat
hagués (haguera) infirmat
haguéssim (haguérem) infirmat
haguéssiu (haguéreu) infirmat
haguessin (hagueren) infirmat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
infirma
infirmi, infirme (val.)
infirmem
infirmeu, infirmau (bal.)
infirmin, infirmen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu infirmar
Infinitiu compost haver infirmat
Gerundi infirmant
Gerundi compost havent infirmat
Participi infirmat , infirmada , infirmats , infirmades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Invalidar, anul·lar.
  2. Debilitar, afeblir, treure valor.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.