Conjugació en català del verb «individuar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

individuar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
individuo (cent.), individue (val.), individuu (bal.)
individues
individua
individuem, individuam (bal.)
individueu, individuau (bal.)
individuen
Perfet
he individuat
has individuat
ha individuat
hem individuat
heu individuat
han individuat
Imperfet
individuava
individuaves
individuava
individuàvem
individuàveu
individuaven
Plusquamperfet
havia individuat
havies individuat
havia individuat
havíem individuat
havíeu individuat
havien individuat
Passat simple
individuí
individuares
individuà
individuàrem
individuàreu
individuaren
Passat perifràstic
vaig individuar
vas (vares) individuar
va individuar
vam (vàrem) individuar
vau (vàreu) individuar
van (varen) individuar
Passat anterior
haguí individuat
hagueres individuat
hagué individuat
haguérem individuat
haguéreu individuat
hagueren individuat
Passat anterior perifràstic
vaig haver individuat
vas haver individuat
va haver individuat
vam haver individuat
vau haver individuat
van haver individuat
Futur
individuaré
individuaràs
individuarà
individuarem
individuareu
individuaran
Futur perfet
hauré individuat
hauràs individuat
haurà individuat
haurem individuat
haureu individuat
hauran individuat
Condicional
individuaria
individuaries
individuaria
individuaríem
individuaríeu
individuarien
Condicional perfet
hauria (haguera) individuat
hauries (hagueres) individuat
hauria (haguera) individuat
hauríem (haguérem) individuat
hauríeu (haguéreu) individuat
haurien (hagueren) individuat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
individuï, individue (val.)
individuïs, individues (val.)
individuï, individue (val.)
individuem
individueu
individuïn, individuen (val.)
Perfet
hagi (haja) individuat
hagis (hages) individuat
hagi (haja) individuat
hàgim (hàgem) individuat
hàgiu (hàgeu) individuat
hagin (hagen) individuat
Imperfet
individués, individuara (val.), individuàs (val., bal.)
individuessis, individuares (val.), individuassis (bal.), individuesses, individuasses (val., bal.)
individués, individuara (val.), individuàs (val., bal.)
individuéssim, individuàrem (val.), individuàssim (bal.), individuéssem, individuàssem (val., bal.)
individuéssiu, individuàreu (val.), individuàssiu (bal.), individuésseu, individuàsseu (val., bal.)
individuessin, individuaren (val.), individuassin (bal.), individuessen, individuassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) individuat
haguessis (hagueres) individuat
hagués (haguera) individuat
haguéssim (haguérem) individuat
haguéssiu (haguéreu) individuat
haguessin (hagueren) individuat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
individua
individuï, individue (val.)
individuem
individueu, individuau (bal.)
individuïn, individuen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu individuar
Infinitiu compost haver individuat
Gerundi individuant
Gerundi compost havent individuat
Participi individuat , individuada , individuats , individuades

Tornar a l'índex

Definició

  1. individualitzar

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.