indignar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| indigno (cent.), indigne (val.), indign (bal.) |
| indignes |
| indigna |
| indignem, indignam (bal.) |
| indigneu, indignau (bal.) |
| indignen |
Perfet
| he indignat |
| has indignat |
| ha indignat |
| hem indignat |
| heu indignat |
| han indignat |
Imperfet
| indignava |
| indignaves |
| indignava |
| indignàvem |
| indignàveu |
| indignaven |
Plusquamperfet
| havia indignat |
| havies indignat |
| havia indignat |
| havíem indignat |
| havíeu indignat |
| havien indignat |
Passat simple
| indigní |
| indignares |
| indignà |
| indignàrem |
| indignàreu |
| indignaren |
Passat perifràstic
| vaig indignar |
| vas (vares) indignar |
| va indignar |
| vam (vàrem) indignar |
| vau (vàreu) indignar |
| van (varen) indignar |
Passat anterior
| haguí indignat |
| hagueres indignat |
| hagué indignat |
| haguérem indignat |
| haguéreu indignat |
| hagueren indignat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver indignat |
| vas haver indignat |
| va haver indignat |
| vam haver indignat |
| vau haver indignat |
| van haver indignat |
Futur
| indignaré |
| indignaràs |
| indignarà |
| indignarem |
| indignareu |
| indignaran |
Futur perfet
| hauré indignat |
| hauràs indignat |
| haurà indignat |
| haurem indignat |
| haureu indignat |
| hauran indignat |
Condicional
| indignaria |
| indignaries |
| indignaria |
| indignaríem |
| indignaríeu |
| indignarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) indignat |
| hauries (hagueres) indignat |
| hauria (haguera) indignat |
| hauríem (haguérem) indignat |
| hauríeu (haguéreu) indignat |
| haurien (hagueren) indignat |
Mode subjuntiu
Present
| indigni, indigne (val.) |
| indignis, indignes (val.) |
| indigni, indigne (val.) |
| indignem |
| indigneu |
| indignin, indignen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) indignat |
| hagis (hages) indignat |
| hagi (haja) indignat |
| hàgim (hàgem) indignat |
| hàgiu (hàgeu) indignat |
| hagin (hagen) indignat |
Imperfet
| indignés, indignara (val.), indignàs (val., bal.) |
| indignessis, indignares (val.), indignassis (bal.), indignesses, indignasses (val., bal.) |
| indignés, indignara (val.), indignàs (val., bal.) |
| indignéssim, indignàrem (val.), indignàssim (bal.), indignéssem, indignàssem (val., bal.) |
| indignéssiu, indignàreu (val.), indignàssiu (bal.), indignésseu, indignàsseu (val., bal.) |
| indignessin, indignaren (val.), indignassin (bal.), indignessen, indignassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) indignat |
| haguessis (hagueres) indignat |
| hagués (haguera) indignat |
| haguéssim (haguérem) indignat |
| haguéssiu (haguéreu) indignat |
| haguessin (hagueren) indignat |
Mode imperatiu
Present
| indigna |
| indigni, indigne (val.) |
| indignem |
| indigneu, indignau (bal.) |
| indignin, indignen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | indignar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver indignat |
| Gerundi | indignant |
| Gerundi compost | havent indignat |
| Participi | indignat , indignada , indignats , indignades |
Definició
- Irritar, enfadar a algú.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017