Conjugació en català del verb «indicar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

indicar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
indico (cent.), indique (val.), indic (bal.)
indiques
indica
indiquem, indicam (bal.)
indiqueu, indicau (bal.)
indiquen
Perfet
he indicat
has indicat
ha indicat
hem indicat
heu indicat
han indicat
Imperfet
indicava
indicaves
indicava
indicàvem
indicàveu
indicaven
Plusquamperfet
havia indicat
havies indicat
havia indicat
havíem indicat
havíeu indicat
havien indicat
Passat simple
indiquí
indicares
indicà
indicàrem
indicàreu
indicaren
Passat perifràstic
vaig indicar
vas (vares) indicar
va indicar
vam (vàrem) indicar
vau (vàreu) indicar
van (varen) indicar
Passat anterior
haguí indicat
hagueres indicat
hagué indicat
haguérem indicat
haguéreu indicat
hagueren indicat
Passat anterior perifràstic
vaig haver indicat
vas haver indicat
va haver indicat
vam haver indicat
vau haver indicat
van haver indicat
Futur
indicaré
indicaràs
indicarà
indicarem
indicareu
indicaran
Futur perfet
hauré indicat
hauràs indicat
haurà indicat
haurem indicat
haureu indicat
hauran indicat
Condicional
indicaria
indicaries
indicaria
indicaríem
indicaríeu
indicarien
Condicional perfet
hauria (haguera) indicat
hauries (hagueres) indicat
hauria (haguera) indicat
hauríem (haguérem) indicat
hauríeu (haguéreu) indicat
haurien (hagueren) indicat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
indiqui, indique (val.)
indiquis, indiques (val.)
indiqui, indique (val.)
indiquem
indiqueu
indiquin, indiquen (val.)
Perfet
hagi (haja) indicat
hagis (hages) indicat
hagi (haja) indicat
hàgim (hàgem) indicat
hàgiu (hàgeu) indicat
hagin (hagen) indicat
Imperfet
indiqués, indicara (val.), indicàs (val., bal.)
indiquessis, indicares (val.), indicassis (bal.), indiquesses, indicasses (val., bal.)
indiqués, indicara (val.), indicàs (val., bal.)
indiquéssim, indicàrem (val.), indicàssim (bal.), indiquéssem, indicàssem (val., bal.)
indiquéssiu, indicàreu (val.), indicàssiu (bal.), indiquésseu, indicàsseu (val., bal.)
indiquessin, indicaren (val.), indicassin (bal.), indiquessen, indicassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) indicat
haguessis (hagueres) indicat
hagués (haguera) indicat
haguéssim (haguérem) indicat
haguéssiu (haguéreu) indicat
haguessin (hagueren) indicat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
indica
indiqui, indique (val.)
indiquem
indiqueu, indicau (bal.)
indiquin, indiquen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu indicar
Infinitiu compost haver indicat
Gerundi indicant
Gerundi compost havent indicat
Participi indicat , indicada , indicats , indicades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Donar a entendre o significar alguna cosa amb indicis i senyals.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.