incumbir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| incumbeixo (cent.), incumbesc (val., bal.), incumbisc (val.) |
| incumbeixes, incumbixes (val.) |
| incumbeix, incumbix (val.) |
| incumbim |
| incumbiu |
| incumbeixen, incumbixen (val.) |
Perfet
| he incumbit |
| has incumbit |
| ha incumbit |
| hem incumbit |
| heu incumbit |
| han incumbit |
Imperfet
| incumbia |
| incumbies |
| incumbia |
| incumbíem |
| incumbíeu |
| incumbien |
Plusquamperfet
| havia incumbit |
| havies incumbit |
| havia incumbit |
| havíem incumbit |
| havíeu incumbit |
| havien incumbit |
Passat simple
| incumbí |
| incumbires |
| incumbí |
| incumbírem |
| incumbíreu |
| incumbiren |
Passat perifràstic
| vaig incumbir |
| vas (vares) incumbir |
| va incumbir |
| vam (vàrem) incumbir |
| vau (vàreu) incumbir |
| van (varen) incumbir |
Passat anterior
| haguí incumbit |
| hagueres incumbit |
| hagué incumbit |
| haguérem incumbit |
| haguéreu incumbit |
| hagueren incumbit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver incumbit |
| vas haver incumbit |
| va haver incumbit |
| vam haver incumbit |
| vau haver incumbit |
| van haver incumbit |
Futur
| incumbiré |
| incumbiràs |
| incumbirà |
| incumbirem |
| incumbireu |
| incumbiran |
Futur perfet
| hauré incumbit |
| hauràs incumbit |
| haurà incumbit |
| haurem incumbit |
| haureu incumbit |
| hauran incumbit |
Condicional
| incumbiria |
| incumbiries |
| incumbiria |
| incumbiríem |
| incumbiríeu |
| incumbirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) incumbit |
| hauries (hagueres) incumbit |
| hauria (haguera) incumbit |
| hauríem (haguérem) incumbit |
| hauríeu (haguéreu) incumbit |
| haurien (hagueren) incumbit |
Mode subjuntiu
Present
| incumbeixi, incumbesca / incumbisca (val.), incumbesqui (bal.) |
| incumbeixis, incumbesques / incumbisques (val.), incumbesquis (bal.) |
| incumbeixi, incumbesca / incumbisca (val.), incumbesqui (bal.) |
| incumbim, incumbiguem (bal.) |
| incumbiu, incumbigueu (bal.) |
| incumbeixin, incumbesquen / incumbisquen (val.), incumbesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) incumbit |
| hagis (hages) incumbit |
| hagi (haja) incumbit |
| hàgim (hàgem) incumbit |
| hàgiu (hàgeu) incumbit |
| hagin (hagen) incumbit |
Imperfet
| incumbís, incumbira (val.) |
| incumbissis, incumbires (val.), incumbisses |
| incumbís, incumbira (val.) |
| incumbíssim, incumbírem (val.), incumbíssem |
| incumbíssiu, incumbíreu (val.), incumbísseu |
| incumbissin, incumbiren (val.), incumbissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) incumbit |
| haguessis (hagueres) incumbit |
| hagués (haguera) incumbit |
| haguéssim (haguérem) incumbit |
| haguéssiu (haguéreu) incumbit |
| haguessin (hagueren) incumbit |
Mode imperatiu
Present
| incumbeix, incumbix (val.) |
| incumbeixi, incumbesca / incumbisca (val.), incumbesqui (bal.) |
| incumbim, incumbiguem (bal.) |
| incumbiu |
| incumbeixin, incumbesquen / incumbisquen (val.), incumbesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | incumbir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver incumbit |
| Gerundi | incumbint |
| Gerundi compost | havent incumbit |
| Participi | incumbit , incumbida , incumbits , incumbides |
Definició
- Estar a càrrec d'alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017