Conjugació en català del verb «impugnar»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

impugnar

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
impugno (cent.), impugne (val.), impugn (bal.)
impugnes
impugna
impugnem, impugnam (bal.)
impugneu, impugnau (bal.)
impugnen
Perfet
he impugnat
has impugnat
ha impugnat
hem impugnat
heu impugnat
han impugnat
Imperfet
impugnava
impugnaves
impugnava
impugnàvem
impugnàveu
impugnaven
Plusquamperfet
havia impugnat
havies impugnat
havia impugnat
havíem impugnat
havíeu impugnat
havien impugnat
Passat simple
impugní
impugnares
impugnà
impugnàrem
impugnàreu
impugnaren
Passat perifràstic
vaig impugnar
vas (vares) impugnar
va impugnar
vam (vàrem) impugnar
vau (vàreu) impugnar
van (varen) impugnar
Passat anterior
haguí impugnat
hagueres impugnat
hagué impugnat
haguérem impugnat
haguéreu impugnat
hagueren impugnat
Passat anterior perifràstic
vaig haver impugnat
vas haver impugnat
va haver impugnat
vam haver impugnat
vau haver impugnat
van haver impugnat
Futur
impugnaré
impugnaràs
impugnarà
impugnarem
impugnareu
impugnaran
Futur perfet
hauré impugnat
hauràs impugnat
haurà impugnat
haurem impugnat
haureu impugnat
hauran impugnat
Condicional
impugnaria
impugnaries
impugnaria
impugnaríem
impugnaríeu
impugnarien
Condicional perfet
hauria (haguera) impugnat
hauries (hagueres) impugnat
hauria (haguera) impugnat
hauríem (haguérem) impugnat
hauríeu (haguéreu) impugnat
haurien (hagueren) impugnat

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
impugni, impugne (val.)
impugnis, impugnes (val.)
impugni, impugne (val.)
impugnem
impugneu
impugnin, impugnen (val.)
Perfet
hagi (haja) impugnat
hagis (hages) impugnat
hagi (haja) impugnat
hàgim (hàgem) impugnat
hàgiu (hàgeu) impugnat
hagin (hagen) impugnat
Imperfet
impugnés, impugnara (val.), impugnàs (val., bal.)
impugnessis, impugnares (val.), impugnassis (bal.), impugnesses, impugnasses (val., bal.)
impugnés, impugnara (val.), impugnàs (val., bal.)
impugnéssim, impugnàrem (val.), impugnàssim (bal.), impugnéssem, impugnàssem (val., bal.)
impugnéssiu, impugnàreu (val.), impugnàssiu (bal.), impugnésseu, impugnàsseu (val., bal.)
impugnessin, impugnaren (val.), impugnassin (bal.), impugnessen, impugnassen (val., bal.)
Plusquamperfet
hagués (haguera) impugnat
haguessis (hagueres) impugnat
hagués (haguera) impugnat
haguéssim (haguérem) impugnat
haguéssiu (haguéreu) impugnat
haguessin (hagueren) impugnat

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
impugna
impugni, impugne (val.)
impugnem
impugneu, impugnau (bal.)
impugnin, impugnen (val.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu impugnar
Infinitiu compost haver impugnat
Gerundi impugnant
Gerundi compost havent impugnat
Participi impugnat , impugnada , impugnats , impugnades

Tornar a l'índex

Definició

  1. Contradir, refutar les raons contràries.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.