heretar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| hereto (cent.), herete (val.), heret (bal.) |
| heretes |
| hereta |
| heretem, heretam (bal.) |
| hereteu, heretau (bal.) |
| hereten |
Perfet
| he heretat |
| has heretat |
| ha heretat |
| hem heretat |
| heu heretat |
| han heretat |
Imperfet
| heretava |
| heretaves |
| heretava |
| heretàvem |
| heretàveu |
| heretaven |
Plusquamperfet
| havia heretat |
| havies heretat |
| havia heretat |
| havíem heretat |
| havíeu heretat |
| havien heretat |
Passat simple
| heretí |
| heretares |
| heretà |
| heretàrem |
| heretàreu |
| heretaren |
Passat perifràstic
| vaig heretar |
| vas (vares) heretar |
| va heretar |
| vam (vàrem) heretar |
| vau (vàreu) heretar |
| van (varen) heretar |
Passat anterior
| haguí heretat |
| hagueres heretat |
| hagué heretat |
| haguérem heretat |
| haguéreu heretat |
| hagueren heretat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver heretat |
| vas haver heretat |
| va haver heretat |
| vam haver heretat |
| vau haver heretat |
| van haver heretat |
Futur
| heretaré |
| heretaràs |
| heretarà |
| heretarem |
| heretareu |
| heretaran |
Futur perfet
| hauré heretat |
| hauràs heretat |
| haurà heretat |
| haurem heretat |
| haureu heretat |
| hauran heretat |
Condicional
| heretaria |
| heretaries |
| heretaria |
| heretaríem |
| heretaríeu |
| heretarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) heretat |
| hauries (hagueres) heretat |
| hauria (haguera) heretat |
| hauríem (haguérem) heretat |
| hauríeu (haguéreu) heretat |
| haurien (hagueren) heretat |
Mode subjuntiu
Present
| hereti, herete (val.) |
| heretis, heretes (val.) |
| hereti, herete (val.) |
| heretem |
| hereteu |
| heretin, hereten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) heretat |
| hagis (hages) heretat |
| hagi (haja) heretat |
| hàgim (hàgem) heretat |
| hàgiu (hàgeu) heretat |
| hagin (hagen) heretat |
Imperfet
| heretés, heretara (val.), heretàs (val., bal.) |
| heretessis, heretares (val.), heretassis (bal.), heretesses, heretasses (val., bal.) |
| heretés, heretara (val.), heretàs (val., bal.) |
| heretéssim, heretàrem (val.), heretàssim (bal.), heretéssem, heretàssem (val., bal.) |
| heretéssiu, heretàreu (val.), heretàssiu (bal.), heretésseu, heretàsseu (val., bal.) |
| heretessin, heretaren (val.), heretassin (bal.), heretessen, heretassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) heretat |
| haguessis (hagueres) heretat |
| hagués (haguera) heretat |
| haguéssim (haguérem) heretat |
| haguéssiu (haguéreu) heretat |
| haguessin (hagueren) heretat |
Mode imperatiu
Present
| hereta |
| hereti, herete (val.) |
| heretem |
| hereteu, heretau (bal.) |
| heretin, hereten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | heretar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver heretat |
| Gerundi | heretant |
| Gerundi compost | havent heretat |
| Participi | heretat , heretada , heretats , heretades |
Definició
- Succeir a l'universal dret d'algun difunt.
- Donar algú en propietat heretats, béns o possessions.
- Contraure els fills les inclinacions o propietats dels pares.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017