haver
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| haig / he |
| has |
| ha |
| havem / hem |
| haveu / heu |
| han |
Perfet
| he hagut |
| has hagut |
| ha hagut |
| hem hagut |
| heu hagut |
| han hagut |
Imperfet
| havia |
| havies |
| havia |
| havíem |
| havíeu |
| havien |
Plusquamperfet
| havia hagut |
| havies hagut |
| havia hagut |
| havíem hagut |
| havíeu hagut |
| havien hagut |
Passat simple
| haguí |
| hagueres |
| hagué |
| haguérem |
| haguéreu |
| hagueren |
Passat perifràstic
| vaig haver |
| vas (vares) haver |
| va haver |
| vam (vàrem) haver |
| vau (vàreu) haver |
| van (varen) haver |
Passat anterior
| haguí hagut |
| hagueres hagut |
| hagué hagut |
| haguérem hagut |
| haguéreu hagut |
| hagueren hagut |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver hagut |
| vas haver hagut |
| va haver hagut |
| vam haver hagut |
| vau haver hagut |
| van haver hagut |
Futur
| hauré |
| hauràs |
| haurà |
| haurem |
| haureu |
| hauran |
Futur perfet
| hauré hagut |
| hauràs hagut |
| haurà hagut |
| haurem hagut |
| haureu hagut |
| hauran hagut |
Condicional
| haguera / hauria |
| hagueres / hauries |
| haguera / hauria |
| haguérem / hauríem |
| haguéreu / hauríeu |
| hagueren / haurien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) hagut |
| hauries (hagueres) hagut |
| hauria (haguera) hagut |
| hauríem (haguérem) hagut |
| hauríeu (haguéreu) hagut |
| haurien (hagueren) hagut |
Mode subjuntiu
Present
| hagi, haja (val.) |
| hagis, hages (val.) |
| hagi, haja (val.) |
| hàgim, hàgem (val.) |
| hàgiu, hàgeu (val.) |
| hagin, hagen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) hagut |
| hagis (hages) hagut |
| hagi (haja) hagut |
| hàgim (hàgem) hagut |
| hàgiu (hàgeu) hagut |
| hagin (hagen) hagut |
Imperfet
| hagués, haguera (val.) |
| haguessis, hagueres (val.), haguesses |
| hagués, haguera (val.) |
| haguéssim, haguérem (val.), haguéssem |
| haguéssiu, haguéreu (val.), haguésseu |
| haguessin, hagueren (val.), haguessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) hagut |
| haguessis (hagueres) hagut |
| hagués (haguera) hagut |
| haguéssim (haguérem) hagut |
| haguéssiu (haguéreu) hagut |
| haguessin (hagueren) hagut |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | haver |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver hagut |
| Gerundi | havent |
| Gerundi compost | havent hagut |
| Participi | hagut , haguda , haguts , hagudes |
Definició
- Constitueix, juntament amb el verb en participi, els temps compostos dels verbs.
- Ha cantat una cançó
- Estar concretament.
- A la reunió hi havia tres-centes persones.
- existir
- Hi ha raons per les quals no vull anar-hi.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017