habituar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| habituo (cent.), habitue (val.), habituu (bal.) |
| habitues |
| habitua |
| habituem, habituam (bal.) |
| habitueu, habituau (bal.) |
| habituen |
Perfet
| he habituat |
| has habituat |
| ha habituat |
| hem habituat |
| heu habituat |
| han habituat |
Imperfet
| habituava |
| habituaves |
| habituava |
| habituàvem |
| habituàveu |
| habituaven |
Plusquamperfet
| havia habituat |
| havies habituat |
| havia habituat |
| havíem habituat |
| havíeu habituat |
| havien habituat |
Passat simple
| habituí |
| habituares |
| habituà |
| habituàrem |
| habituàreu |
| habituaren |
Passat perifràstic
| vaig habituar |
| vas (vares) habituar |
| va habituar |
| vam (vàrem) habituar |
| vau (vàreu) habituar |
| van (varen) habituar |
Passat anterior
| haguí habituat |
| hagueres habituat |
| hagué habituat |
| haguérem habituat |
| haguéreu habituat |
| hagueren habituat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver habituat |
| vas haver habituat |
| va haver habituat |
| vam haver habituat |
| vau haver habituat |
| van haver habituat |
Futur
| habituaré |
| habituaràs |
| habituarà |
| habituarem |
| habituareu |
| habituaran |
Futur perfet
| hauré habituat |
| hauràs habituat |
| haurà habituat |
| haurem habituat |
| haureu habituat |
| hauran habituat |
Condicional
| habituaria |
| habituaries |
| habituaria |
| habituaríem |
| habituaríeu |
| habituarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) habituat |
| hauries (hagueres) habituat |
| hauria (haguera) habituat |
| hauríem (haguérem) habituat |
| hauríeu (haguéreu) habituat |
| haurien (hagueren) habituat |
Mode subjuntiu
Present
| habituï, habitue (val.) |
| habituïs, habitues (val.) |
| habituï, habitue (val.) |
| habituem |
| habitueu |
| habituïn, habituen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) habituat |
| hagis (hages) habituat |
| hagi (haja) habituat |
| hàgim (hàgem) habituat |
| hàgiu (hàgeu) habituat |
| hagin (hagen) habituat |
Imperfet
| habitués, habituara (val.), habituàs (val., bal.) |
| habituessis, habituares (val.), habituassis (bal.), habituesses, habituasses (val., bal.) |
| habitués, habituara (val.), habituàs (val., bal.) |
| habituéssim, habituàrem (val.), habituàssim (bal.), habituéssem, habituàssem (val., bal.) |
| habituéssiu, habituàreu (val.), habituàssiu (bal.), habituésseu, habituàsseu (val., bal.) |
| habituessin, habituaren (val.), habituassin (bal.), habituessen, habituassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) habituat |
| haguessis (hagueres) habituat |
| hagués (haguera) habituat |
| haguéssim (haguérem) habituat |
| haguéssiu (haguéreu) habituat |
| haguessin (hagueren) habituat |
Mode imperatiu
Present
| habitua |
| habituï, habitue (val.) |
| habituem |
| habitueu, habituau (bal.) |
| habituïn, habituen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | habituar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver habituat |
| Gerundi | habituant |
| Gerundi compost | havent habituat |
| Participi | habituat , habituada , habituats , habituades |
Definició
- Acostumar o fer que un s'acostumi a alguna cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017