glatir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| glateixo (cent.), glatesc (val., bal.), glatisc (val.) |
| glateixes, glatixes (val.) |
| glateix, glatix (val.) |
| glatim |
| glatiu |
| glateixen, glatixen (val.) |
Perfet
| he glatit |
| has glatit |
| ha glatit |
| hem glatit |
| heu glatit |
| han glatit |
Imperfet
| glatia |
| glaties |
| glatia |
| glatíem |
| glatíeu |
| glatien |
Plusquamperfet
| havia glatit |
| havies glatit |
| havia glatit |
| havíem glatit |
| havíeu glatit |
| havien glatit |
Passat simple
| glatí |
| glatires |
| glatí |
| glatírem |
| glatíreu |
| glatiren |
Passat perifràstic
| vaig glatir |
| vas (vares) glatir |
| va glatir |
| vam (vàrem) glatir |
| vau (vàreu) glatir |
| van (varen) glatir |
Passat anterior
| haguí glatit |
| hagueres glatit |
| hagué glatit |
| haguérem glatit |
| haguéreu glatit |
| hagueren glatit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver glatit |
| vas haver glatit |
| va haver glatit |
| vam haver glatit |
| vau haver glatit |
| van haver glatit |
Futur
| glatiré |
| glatiràs |
| glatirà |
| glatirem |
| glatireu |
| glatiran |
Futur perfet
| hauré glatit |
| hauràs glatit |
| haurà glatit |
| haurem glatit |
| haureu glatit |
| hauran glatit |
Condicional
| glatiria |
| glatiries |
| glatiria |
| glatiríem |
| glatiríeu |
| glatirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) glatit |
| hauries (hagueres) glatit |
| hauria (haguera) glatit |
| hauríem (haguérem) glatit |
| hauríeu (haguéreu) glatit |
| haurien (hagueren) glatit |
Mode subjuntiu
Present
| glateixi, glatesca / glatisca (val.), glatesqui (bal.) |
| glateixis, glatesques / glatisques (val.), glatesquis (bal.) |
| glateixi, glatesca / glatisca (val.), glatesqui (bal.) |
| glatim, glatiguem (bal.) |
| glatiu, glatigueu (bal.) |
| glateixin, glatesquen / glatisquen (val.), glatesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) glatit |
| hagis (hages) glatit |
| hagi (haja) glatit |
| hàgim (hàgem) glatit |
| hàgiu (hàgeu) glatit |
| hagin (hagen) glatit |
Imperfet
| glatís, glatira (val.) |
| glatissis, glatires (val.), glatisses |
| glatís, glatira (val.) |
| glatíssim, glatírem (val.), glatíssem |
| glatíssiu, glatíreu (val.), glatísseu |
| glatissin, glatiren (val.), glatissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) glatit |
| haguessis (hagueres) glatit |
| hagués (haguera) glatit |
| haguéssim (haguérem) glatit |
| haguéssiu (haguéreu) glatit |
| haguessin (hagueren) glatit |
Mode imperatiu
Present
| glateix, glatix (val.) |
| glateixi, glatesca / glatisca (val.), glatesqui (bal.) |
| glatim, glatiguem (bal.) |
| glatiu |
| glateixin, glatesquen / glatisquen (val.), glatesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | glatir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver glatit |
| Gerundi | glatint |
| Gerundi compost | havent glatit |
| Participi | glatit , glatida , glatits , glatides |
Definició
- Tenir gran desig de menjar o beure alguna cosa que es té al davant.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017