furgar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| furgo (cent.), furgue (val.), furg (bal.) |
| furgues |
| furga |
| furguem, furgam (bal.) |
| furgueu, furgau (bal.) |
| furguen |
Perfet
| he furgat |
| has furgat |
| ha furgat |
| hem furgat |
| heu furgat |
| han furgat |
Imperfet
| furgava |
| furgaves |
| furgava |
| furgàvem |
| furgàveu |
| furgaven |
Plusquamperfet
| havia furgat |
| havies furgat |
| havia furgat |
| havíem furgat |
| havíeu furgat |
| havien furgat |
Passat simple
| furguí |
| furgares |
| furgà |
| furgàrem |
| furgàreu |
| furgaren |
Passat perifràstic
| vaig furgar |
| vas (vares) furgar |
| va furgar |
| vam (vàrem) furgar |
| vau (vàreu) furgar |
| van (varen) furgar |
Passat anterior
| haguí furgat |
| hagueres furgat |
| hagué furgat |
| haguérem furgat |
| haguéreu furgat |
| hagueren furgat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver furgat |
| vas haver furgat |
| va haver furgat |
| vam haver furgat |
| vau haver furgat |
| van haver furgat |
Futur
| furgaré |
| furgaràs |
| furgarà |
| furgarem |
| furgareu |
| furgaran |
Futur perfet
| hauré furgat |
| hauràs furgat |
| haurà furgat |
| haurem furgat |
| haureu furgat |
| hauran furgat |
Condicional
| furgaria |
| furgaries |
| furgaria |
| furgaríem |
| furgaríeu |
| furgarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) furgat |
| hauries (hagueres) furgat |
| hauria (haguera) furgat |
| hauríem (haguérem) furgat |
| hauríeu (haguéreu) furgat |
| haurien (hagueren) furgat |
Mode subjuntiu
Present
| furgui, furgue (val.) |
| furguis, furgues (val.) |
| furgui, furgue (val.) |
| furguem |
| furgueu |
| furguin, furguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) furgat |
| hagis (hages) furgat |
| hagi (haja) furgat |
| hàgim (hàgem) furgat |
| hàgiu (hàgeu) furgat |
| hagin (hagen) furgat |
Imperfet
| furgués, furgara (val.), furgàs (val., bal.) |
| furguessis, furgares (val.), furgassis (bal.), furguesses, furgasses (val., bal.) |
| furgués, furgara (val.), furgàs (val., bal.) |
| furguéssim, furgàrem (val.), furgàssim (bal.), furguéssem, furgàssem (val., bal.) |
| furguéssiu, furgàreu (val.), furgàssiu (bal.), furguésseu, furgàsseu (val., bal.) |
| furguessin, furgaren (val.), furgassin (bal.), furguessen, furgassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) furgat |
| haguessis (hagueres) furgat |
| hagués (haguera) furgat |
| haguéssim (haguérem) furgat |
| haguéssiu (haguéreu) furgat |
| haguessin (hagueren) furgat |
Mode imperatiu
Present
| furga |
| furgui, furgue (val.) |
| furguem |
| furgueu, furgau (bal.) |
| furguin, furguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | furgar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver furgat |
| Gerundi | furgant |
| Gerundi compost | havent furgat |
| Participi | furgat , furgada , furgats , furgades |
Definició
- Remoure la terra amb el morro com fa el porc i altres animals.
- Remenar el foc.
- Remenar les coses de l’interior.
- Indagar ficant-se insistentment en un assumpte.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017