fumar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| fumo (cent.), fume (val.), fum (bal.) |
| fumes |
| fuma |
| fumem, fumam (bal.) |
| fumeu, fumau (bal.) |
| fumen |
Perfet
| he fumat |
| has fumat |
| ha fumat |
| hem fumat |
| heu fumat |
| han fumat |
Imperfet
| fumava |
| fumaves |
| fumava |
| fumàvem |
| fumàveu |
| fumaven |
Plusquamperfet
| havia fumat |
| havies fumat |
| havia fumat |
| havíem fumat |
| havíeu fumat |
| havien fumat |
Passat simple
| fumí |
| fumares |
| fumà |
| fumàrem |
| fumàreu |
| fumaren |
Passat perifràstic
| vaig fumar |
| vas (vares) fumar |
| va fumar |
| vam (vàrem) fumar |
| vau (vàreu) fumar |
| van (varen) fumar |
Passat anterior
| haguí fumat |
| hagueres fumat |
| hagué fumat |
| haguérem fumat |
| haguéreu fumat |
| hagueren fumat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver fumat |
| vas haver fumat |
| va haver fumat |
| vam haver fumat |
| vau haver fumat |
| van haver fumat |
Futur
| fumaré |
| fumaràs |
| fumarà |
| fumarem |
| fumareu |
| fumaran |
Futur perfet
| hauré fumat |
| hauràs fumat |
| haurà fumat |
| haurem fumat |
| haureu fumat |
| hauran fumat |
Condicional
| fumaria |
| fumaries |
| fumaria |
| fumaríem |
| fumaríeu |
| fumarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) fumat |
| hauries (hagueres) fumat |
| hauria (haguera) fumat |
| hauríem (haguérem) fumat |
| hauríeu (haguéreu) fumat |
| haurien (hagueren) fumat |
Mode subjuntiu
Present
| fumi, fume (val.) |
| fumis, fumes (val.) |
| fumi, fume (val.) |
| fumem |
| fumeu |
| fumin, fumen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) fumat |
| hagis (hages) fumat |
| hagi (haja) fumat |
| hàgim (hàgem) fumat |
| hàgiu (hàgeu) fumat |
| hagin (hagen) fumat |
Imperfet
| fumés, fumara (val.), fumàs (val., bal.) |
| fumessis, fumares (val.), fumassis (bal.), fumesses, fumasses (val., bal.) |
| fumés, fumara (val.), fumàs (val., bal.) |
| fuméssim, fumàrem (val.), fumàssim (bal.), fuméssem, fumàssem (val., bal.) |
| fuméssiu, fumàreu (val.), fumàssiu (bal.), fumésseu, fumàsseu (val., bal.) |
| fumessin, fumaren (val.), fumassin (bal.), fumessen, fumassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) fumat |
| haguessis (hagueres) fumat |
| hagués (haguera) fumat |
| haguéssim (haguérem) fumat |
| haguéssiu (haguéreu) fumat |
| haguessin (hagueren) fumat |
Mode imperatiu
Present
| fuma |
| fumi, fume (val.) |
| fumem |
| fumeu, fumau (bal.) |
| fumin, fumen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | fumar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver fumat |
| Gerundi | fumant |
| Gerundi compost | havent fumat |
| Participi | fumat , fumada , fumats , fumades |
Definició
- Aspirar el fum d'una droga, en especial del tabac.
- Treure fum una màquina o una xemeneia.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017