fornir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| forneixo (cent.), fornesc (val., bal.), fornisc (val.) |
| forneixes, fornixes (val.) |
| forneix, fornix (val.) |
| fornim |
| forniu |
| forneixen, fornixen (val.) |
Perfet
| he fornit |
| has fornit |
| ha fornit |
| hem fornit |
| heu fornit |
| han fornit |
Imperfet
| fornia |
| fornies |
| fornia |
| forníem |
| forníeu |
| fornien |
Plusquamperfet
| havia fornit |
| havies fornit |
| havia fornit |
| havíem fornit |
| havíeu fornit |
| havien fornit |
Passat simple
| forní |
| fornires |
| forní |
| fornírem |
| forníreu |
| forniren |
Passat perifràstic
| vaig fornir |
| vas (vares) fornir |
| va fornir |
| vam (vàrem) fornir |
| vau (vàreu) fornir |
| van (varen) fornir |
Passat anterior
| haguí fornit |
| hagueres fornit |
| hagué fornit |
| haguérem fornit |
| haguéreu fornit |
| hagueren fornit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver fornit |
| vas haver fornit |
| va haver fornit |
| vam haver fornit |
| vau haver fornit |
| van haver fornit |
Futur
| forniré |
| forniràs |
| fornirà |
| fornirem |
| fornireu |
| forniran |
Futur perfet
| hauré fornit |
| hauràs fornit |
| haurà fornit |
| haurem fornit |
| haureu fornit |
| hauran fornit |
Condicional
| forniria |
| forniries |
| forniria |
| forniríem |
| forniríeu |
| fornirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) fornit |
| hauries (hagueres) fornit |
| hauria (haguera) fornit |
| hauríem (haguérem) fornit |
| hauríeu (haguéreu) fornit |
| haurien (hagueren) fornit |
Mode subjuntiu
Present
| forneixi, fornesca / fornisca (val.), fornesqui (bal.) |
| forneixis, fornesques / fornisques (val.), fornesquis (bal.) |
| forneixi, fornesca / fornisca (val.), fornesqui (bal.) |
| fornim, forniguem (bal.) |
| forniu, fornigueu (bal.) |
| forneixin, fornesquen / fornisquen (val.), fornesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) fornit |
| hagis (hages) fornit |
| hagi (haja) fornit |
| hàgim (hàgem) fornit |
| hàgiu (hàgeu) fornit |
| hagin (hagen) fornit |
Imperfet
| fornís, fornira (val.) |
| fornissis, fornires (val.), fornisses |
| fornís, fornira (val.) |
| forníssim, fornírem (val.), forníssem |
| forníssiu, forníreu (val.), fornísseu |
| fornissin, forniren (val.), fornissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) fornit |
| haguessis (hagueres) fornit |
| hagués (haguera) fornit |
| haguéssim (haguérem) fornit |
| haguéssiu (haguéreu) fornit |
| haguessin (hagueren) fornit |
Mode imperatiu
Present
| forneix, fornix (val.) |
| forneixi, fornesca / fornisca (val.), fornesqui (bal.) |
| fornim, forniguem (bal.) |
| forniu |
| forneixin, fornesquen / fornisquen (val.), fornesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | fornir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver fornit |
| Gerundi | fornint |
| Gerundi compost | havent fornit |
| Participi | fornit , fornida , fornits , fornides |
Definició
- Proveir d’allò que convé.
- Subministrar en quantitat suficient per al seu propòsit.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017