fintar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| finto (cent.), finte (val.), fint (bal.) |
| fintes |
| finta |
| fintem, fintam (bal.) |
| finteu, fintau (bal.) |
| finten |
Perfet
| he fintat |
| has fintat |
| ha fintat |
| hem fintat |
| heu fintat |
| han fintat |
Imperfet
| fintava |
| fintaves |
| fintava |
| fintàvem |
| fintàveu |
| fintaven |
Plusquamperfet
| havia fintat |
| havies fintat |
| havia fintat |
| havíem fintat |
| havíeu fintat |
| havien fintat |
Passat simple
| fintí |
| fintares |
| fintà |
| fintàrem |
| fintàreu |
| fintaren |
Passat perifràstic
| vaig fintar |
| vas (vares) fintar |
| va fintar |
| vam (vàrem) fintar |
| vau (vàreu) fintar |
| van (varen) fintar |
Passat anterior
| haguí fintat |
| hagueres fintat |
| hagué fintat |
| haguérem fintat |
| haguéreu fintat |
| hagueren fintat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver fintat |
| vas haver fintat |
| va haver fintat |
| vam haver fintat |
| vau haver fintat |
| van haver fintat |
Futur
| fintaré |
| fintaràs |
| fintarà |
| fintarem |
| fintareu |
| fintaran |
Futur perfet
| hauré fintat |
| hauràs fintat |
| haurà fintat |
| haurem fintat |
| haureu fintat |
| hauran fintat |
Condicional
| fintaria |
| fintaries |
| fintaria |
| fintaríem |
| fintaríeu |
| fintarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) fintat |
| hauries (hagueres) fintat |
| hauria (haguera) fintat |
| hauríem (haguérem) fintat |
| hauríeu (haguéreu) fintat |
| haurien (hagueren) fintat |
Mode subjuntiu
Present
| finti, finte (val.) |
| fintis, fintes (val.) |
| finti, finte (val.) |
| fintem |
| finteu |
| fintin, finten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) fintat |
| hagis (hages) fintat |
| hagi (haja) fintat |
| hàgim (hàgem) fintat |
| hàgiu (hàgeu) fintat |
| hagin (hagen) fintat |
Imperfet
| fintés, fintara (val.), fintàs (val., bal.) |
| fintessis, fintares (val.), fintassis (bal.), fintesses, fintasses (val., bal.) |
| fintés, fintara (val.), fintàs (val., bal.) |
| fintéssim, fintàrem (val.), fintàssim (bal.), fintéssem, fintàssem (val., bal.) |
| fintéssiu, fintàreu (val.), fintàssiu (bal.), fintésseu, fintàsseu (val., bal.) |
| fintessin, fintaren (val.), fintassin (bal.), fintessen, fintassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) fintat |
| haguessis (hagueres) fintat |
| hagués (haguera) fintat |
| haguéssim (haguérem) fintat |
| haguéssiu (haguéreu) fintat |
| haguessin (hagueren) fintat |
Mode imperatiu
Present
| finta |
| finti, finte (val.) |
| fintem |
| finteu, fintau (bal.) |
| fintin, finten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | fintar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver fintat |
| Gerundi | fintant |
| Gerundi compost | havent fintat |
| Participi | fintat , fintada , fintats , fintades |
Definició
- Executar una finta.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017