finir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| fineixo (cent.), finesc (val., bal.), finisc (val.) |
| fineixes, finixes (val.) |
| fineix, finix (val.) |
| finim |
| finiu |
| fineixen, finixen (val.) |
Perfet
| he finit |
| has finit |
| ha finit |
| hem finit |
| heu finit |
| han finit |
Imperfet
| finia |
| finies |
| finia |
| finíem |
| finíeu |
| finien |
Plusquamperfet
| havia finit |
| havies finit |
| havia finit |
| havíem finit |
| havíeu finit |
| havien finit |
Passat simple
| finí |
| finires |
| finí |
| finírem |
| finíreu |
| finiren |
Passat perifràstic
| vaig finir |
| vas (vares) finir |
| va finir |
| vam (vàrem) finir |
| vau (vàreu) finir |
| van (varen) finir |
Passat anterior
| haguí finit |
| hagueres finit |
| hagué finit |
| haguérem finit |
| haguéreu finit |
| hagueren finit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver finit |
| vas haver finit |
| va haver finit |
| vam haver finit |
| vau haver finit |
| van haver finit |
Futur
| finiré |
| finiràs |
| finirà |
| finirem |
| finireu |
| finiran |
Futur perfet
| hauré finit |
| hauràs finit |
| haurà finit |
| haurem finit |
| haureu finit |
| hauran finit |
Condicional
| finiria |
| finiries |
| finiria |
| finiríem |
| finiríeu |
| finirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) finit |
| hauries (hagueres) finit |
| hauria (haguera) finit |
| hauríem (haguérem) finit |
| hauríeu (haguéreu) finit |
| haurien (hagueren) finit |
Mode subjuntiu
Present
| fineixi, finesca / finisca (val.), finesqui (bal.) |
| fineixis, finesques / finisques (val.), finesquis (bal.) |
| fineixi, finesca / finisca (val.), finesqui (bal.) |
| finim, finiguem (bal.) |
| finiu, finigueu (bal.) |
| fineixin, finesquen / finisquen (val.), finesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) finit |
| hagis (hages) finit |
| hagi (haja) finit |
| hàgim (hàgem) finit |
| hàgiu (hàgeu) finit |
| hagin (hagen) finit |
Imperfet
| finís, finira (val.) |
| finissis, finires (val.), finisses |
| finís, finira (val.) |
| finíssim, finírem (val.), finíssem |
| finíssiu, finíreu (val.), finísseu |
| finissin, finiren (val.), finissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) finit |
| haguessis (hagueres) finit |
| hagués (haguera) finit |
| haguéssim (haguérem) finit |
| haguéssiu (haguéreu) finit |
| haguessin (hagueren) finit |
Mode imperatiu
Present
| fineix, finix (val.) |
| fineixi, finesca / finisca (val.), finesqui (bal.) |
| finim, finiguem (bal.) |
| finiu |
| fineixin, finesquen / finisquen (val.), finesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | finir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver finit |
| Gerundi | finint |
| Gerundi compost | havent finit |
| Participi | finit , finida , finits , finides |
Definició
- Acabar, donar fi.
- Acabar-se, tenir fi.
- Finar, morir.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017