fingir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| fingeixo (cent.), fingesc (val., bal.), fingisc (val.) |
| fingeixes, fingixes (val.) |
| fingeix, fingix (val.) |
| fingim |
| fingiu |
| fingeixen, fingixen (val.) |
Perfet
| he fingit |
| has fingit |
| ha fingit |
| hem fingit |
| heu fingit |
| han fingit |
Imperfet
| fingia |
| fingies |
| fingia |
| fingíem |
| fingíeu |
| fingien |
Plusquamperfet
| havia fingit |
| havies fingit |
| havia fingit |
| havíem fingit |
| havíeu fingit |
| havien fingit |
Passat simple
| fingí |
| fingires |
| fingí |
| fingírem |
| fingíreu |
| fingiren |
Passat perifràstic
| vaig fingir |
| vas (vares) fingir |
| va fingir |
| vam (vàrem) fingir |
| vau (vàreu) fingir |
| van (varen) fingir |
Passat anterior
| haguí fingit |
| hagueres fingit |
| hagué fingit |
| haguérem fingit |
| haguéreu fingit |
| hagueren fingit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver fingit |
| vas haver fingit |
| va haver fingit |
| vam haver fingit |
| vau haver fingit |
| van haver fingit |
Futur
| fingiré |
| fingiràs |
| fingirà |
| fingirem |
| fingireu |
| fingiran |
Futur perfet
| hauré fingit |
| hauràs fingit |
| haurà fingit |
| haurem fingit |
| haureu fingit |
| hauran fingit |
Condicional
| fingiria |
| fingiries |
| fingiria |
| fingiríem |
| fingiríeu |
| fingirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) fingit |
| hauries (hagueres) fingit |
| hauria (haguera) fingit |
| hauríem (haguérem) fingit |
| hauríeu (haguéreu) fingit |
| haurien (hagueren) fingit |
Mode subjuntiu
Present
| fingeixi, fingesca / fingisca (val.), fingesqui (bal.) |
| fingeixis, fingesques / fingisques (val.), fingesquis (bal.) |
| fingeixi, fingesca / fingisca (val.), fingesqui (bal.) |
| fingim, fingiguem (bal.) |
| fingiu, fingigueu (bal.) |
| fingeixin, fingesquen / fingisquen (val.), fingesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) fingit |
| hagis (hages) fingit |
| hagi (haja) fingit |
| hàgim (hàgem) fingit |
| hàgiu (hàgeu) fingit |
| hagin (hagen) fingit |
Imperfet
| fingís, fingira (val.) |
| fingissis, fingires (val.), fingisses |
| fingís, fingira (val.) |
| fingíssim, fingírem (val.), fingíssem |
| fingíssiu, fingíreu (val.), fingísseu |
| fingissin, fingiren (val.), fingissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) fingit |
| haguessis (hagueres) fingit |
| hagués (haguera) fingit |
| haguéssim (haguérem) fingit |
| haguéssiu (haguéreu) fingit |
| haguessin (hagueren) fingit |
Mode imperatiu
Present
| fingeix, fingix (val.) |
| fingeixi, fingesca / fingisca (val.), fingesqui (bal.) |
| fingim, fingiguem (bal.) |
| fingiu |
| fingeixin, fingesquen / fingisquen (val.), fingesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | fingir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver fingit |
| Gerundi | fingint |
| Gerundi compost | havent fingit |
| Participi | fingit , fingida , fingits , fingides |
Definició
- Pretendre que és certa una cosa que no ho és a través dels propis actes.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017