finar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| fino (cent.), fine (val.), fin (bal.) |
| fines |
| fina |
| finem, finam (bal.) |
| fineu, finau (bal.) |
| finen |
Perfet
| he finat |
| has finat |
| ha finat |
| hem finat |
| heu finat |
| han finat |
Imperfet
| finava |
| finaves |
| finava |
| finàvem |
| finàveu |
| finaven |
Plusquamperfet
| havia finat |
| havies finat |
| havia finat |
| havíem finat |
| havíeu finat |
| havien finat |
Passat simple
| finí |
| finares |
| finà |
| finàrem |
| finàreu |
| finaren |
Passat perifràstic
| vaig finar |
| vas (vares) finar |
| va finar |
| vam (vàrem) finar |
| vau (vàreu) finar |
| van (varen) finar |
Passat anterior
| haguí finat |
| hagueres finat |
| hagué finat |
| haguérem finat |
| haguéreu finat |
| hagueren finat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver finat |
| vas haver finat |
| va haver finat |
| vam haver finat |
| vau haver finat |
| van haver finat |
Futur
| finaré |
| finaràs |
| finarà |
| finarem |
| finareu |
| finaran |
Futur perfet
| hauré finat |
| hauràs finat |
| haurà finat |
| haurem finat |
| haureu finat |
| hauran finat |
Condicional
| finaria |
| finaries |
| finaria |
| finaríem |
| finaríeu |
| finarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) finat |
| hauries (hagueres) finat |
| hauria (haguera) finat |
| hauríem (haguérem) finat |
| hauríeu (haguéreu) finat |
| haurien (hagueren) finat |
Mode subjuntiu
Present
| fini, fine (val.) |
| finis, fines (val.) |
| fini, fine (val.) |
| finem |
| fineu |
| finin, finen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) finat |
| hagis (hages) finat |
| hagi (haja) finat |
| hàgim (hàgem) finat |
| hàgiu (hàgeu) finat |
| hagin (hagen) finat |
Imperfet
| finés, finara (val.), finàs (val., bal.) |
| finessis, finares (val.), finassis (bal.), finesses, finasses (val., bal.) |
| finés, finara (val.), finàs (val., bal.) |
| finéssim, finàrem (val.), finàssim (bal.), finéssem, finàssem (val., bal.) |
| finéssiu, finàreu (val.), finàssiu (bal.), finésseu, finàsseu (val., bal.) |
| finessin, finaren (val.), finassin (bal.), finessen, finassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) finat |
| haguessis (hagueres) finat |
| hagués (haguera) finat |
| haguéssim (haguérem) finat |
| haguéssiu (haguéreu) finat |
| haguessin (hagueren) finat |
Mode imperatiu
Present
| fina |
| fini, fine (val.) |
| finem |
| fineu, finau (bal.) |
| finin, finen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | finar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver finat |
| Gerundi | finant |
| Gerundi compost | havent finat |
| Participi | finat , finada , finats , finades |
Definició
- Morir.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017