faltar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| falto (cent.), falte (val.), falt (bal.) |
| faltes |
| falta |
| faltem, faltam (bal.) |
| falteu, faltau (bal.) |
| falten |
Perfet
| he faltat |
| has faltat |
| ha faltat |
| hem faltat |
| heu faltat |
| han faltat |
Imperfet
| faltava |
| faltaves |
| faltava |
| faltàvem |
| faltàveu |
| faltaven |
Plusquamperfet
| havia faltat |
| havies faltat |
| havia faltat |
| havíem faltat |
| havíeu faltat |
| havien faltat |
Passat simple
| faltí |
| faltares |
| faltà |
| faltàrem |
| faltàreu |
| faltaren |
Passat perifràstic
| vaig faltar |
| vas (vares) faltar |
| va faltar |
| vam (vàrem) faltar |
| vau (vàreu) faltar |
| van (varen) faltar |
Passat anterior
| haguí faltat |
| hagueres faltat |
| hagué faltat |
| haguérem faltat |
| haguéreu faltat |
| hagueren faltat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver faltat |
| vas haver faltat |
| va haver faltat |
| vam haver faltat |
| vau haver faltat |
| van haver faltat |
Futur
| faltaré |
| faltaràs |
| faltarà |
| faltarem |
| faltareu |
| faltaran |
Futur perfet
| hauré faltat |
| hauràs faltat |
| haurà faltat |
| haurem faltat |
| haureu faltat |
| hauran faltat |
Condicional
| faltaria |
| faltaries |
| faltaria |
| faltaríem |
| faltaríeu |
| faltarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) faltat |
| hauries (hagueres) faltat |
| hauria (haguera) faltat |
| hauríem (haguérem) faltat |
| hauríeu (haguéreu) faltat |
| haurien (hagueren) faltat |
Mode subjuntiu
Present
| falti, falte (val.) |
| faltis, faltes (val.) |
| falti, falte (val.) |
| faltem |
| falteu |
| faltin, falten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) faltat |
| hagis (hages) faltat |
| hagi (haja) faltat |
| hàgim (hàgem) faltat |
| hàgiu (hàgeu) faltat |
| hagin (hagen) faltat |
Imperfet
| faltés, faltara (val.), faltàs (val., bal.) |
| faltessis, faltares (val.), faltassis (bal.), faltesses, faltasses (val., bal.) |
| faltés, faltara (val.), faltàs (val., bal.) |
| faltéssim, faltàrem (val.), faltàssim (bal.), faltéssem, faltàssem (val., bal.) |
| faltéssiu, faltàreu (val.), faltàssiu (bal.), faltésseu, faltàsseu (val., bal.) |
| faltessin, faltaren (val.), faltassin (bal.), faltessen, faltassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) faltat |
| haguessis (hagueres) faltat |
| hagués (haguera) faltat |
| haguéssim (haguérem) faltat |
| haguéssiu (haguéreu) faltat |
| haguessin (hagueren) faltat |
Mode imperatiu
Present
| falta |
| falti, falte (val.) |
| faltem |
| falteu, faltau (bal.) |
| faltin, falten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | faltar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver faltat |
| Gerundi | faltant |
| Gerundi compost | havent faltat |
| Participi | faltat , faltada , faltats , faltades |
Definició
- Mancar un o diversos elements d'un conjunt.
- Mancar en l'assistència a una reunió.
- Mancar en el respecte a una persona.
- morir-se
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017