facultar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| faculto (cent.), faculte (val.), facult (bal.) |
| facultes |
| faculta |
| facultem, facultam (bal.) |
| faculteu, facultau (bal.) |
| faculten |
Perfet
| he facultat |
| has facultat |
| ha facultat |
| hem facultat |
| heu facultat |
| han facultat |
Imperfet
| facultava |
| facultaves |
| facultava |
| facultàvem |
| facultàveu |
| facultaven |
Plusquamperfet
| havia facultat |
| havies facultat |
| havia facultat |
| havíem facultat |
| havíeu facultat |
| havien facultat |
Passat simple
| facultí |
| facultares |
| facultà |
| facultàrem |
| facultàreu |
| facultaren |
Passat perifràstic
| vaig facultar |
| vas (vares) facultar |
| va facultar |
| vam (vàrem) facultar |
| vau (vàreu) facultar |
| van (varen) facultar |
Passat anterior
| haguí facultat |
| hagueres facultat |
| hagué facultat |
| haguérem facultat |
| haguéreu facultat |
| hagueren facultat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver facultat |
| vas haver facultat |
| va haver facultat |
| vam haver facultat |
| vau haver facultat |
| van haver facultat |
Futur
| facultaré |
| facultaràs |
| facultarà |
| facultarem |
| facultareu |
| facultaran |
Futur perfet
| hauré facultat |
| hauràs facultat |
| haurà facultat |
| haurem facultat |
| haureu facultat |
| hauran facultat |
Condicional
| facultaria |
| facultaries |
| facultaria |
| facultaríem |
| facultaríeu |
| facultarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) facultat |
| hauries (hagueres) facultat |
| hauria (haguera) facultat |
| hauríem (haguérem) facultat |
| hauríeu (haguéreu) facultat |
| haurien (hagueren) facultat |
Mode subjuntiu
Present
| faculti, faculte (val.) |
| facultis, facultes (val.) |
| faculti, faculte (val.) |
| facultem |
| faculteu |
| facultin, faculten (val.) |
Perfet
| hagi (haja) facultat |
| hagis (hages) facultat |
| hagi (haja) facultat |
| hàgim (hàgem) facultat |
| hàgiu (hàgeu) facultat |
| hagin (hagen) facultat |
Imperfet
| facultés, facultara (val.), facultàs (val., bal.) |
| facultessis, facultares (val.), facultassis (bal.), facultesses, facultasses (val., bal.) |
| facultés, facultara (val.), facultàs (val., bal.) |
| facultéssim, facultàrem (val.), facultàssim (bal.), facultéssem, facultàssem (val., bal.) |
| facultéssiu, facultàreu (val.), facultàssiu (bal.), facultésseu, facultàsseu (val., bal.) |
| facultessin, facultaren (val.), facultassin (bal.), facultessen, facultassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) facultat |
| haguessis (hagueres) facultat |
| hagués (haguera) facultat |
| haguéssim (haguérem) facultat |
| haguéssiu (haguéreu) facultat |
| haguessin (hagueren) facultat |
Mode imperatiu
Present
| faculta |
| faculti, faculte (val.) |
| facultem |
| faculteu, facultau (bal.) |
| facultin, faculten (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | facultar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver facultat |
| Gerundi | facultant |
| Gerundi compost | havent facultat |
| Participi | facultat , facultada , facultats , facultades |
Definició
- Donar facultats, la capacitat o el poder, per a fer una cosa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017