Conjugació en català del verb «existir»

Compartiu

Escriviu el verb que voleu cercar i premeu el botó de cerca.

existir

Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició

Mode indicatiu

Present
existeixo (cent.), existesc (val., bal.), existisc (val.)
existeixes, existixes (val.)
existeix, existix (val.)
existim
existiu
existeixen, existixen (val.)
Perfet
he existit
has existit
ha existit
hem existit
heu existit
han existit
Imperfet
existia
existies
existia
existíem
existíeu
existien
Plusquamperfet
havia existit
havies existit
havia existit
havíem existit
havíeu existit
havien existit
Passat simple
existí
existires
existí
existírem
existíreu
existiren
Passat perifràstic
vaig existir
vas (vares) existir
va existir
vam (vàrem) existir
vau (vàreu) existir
van (varen) existir
Passat anterior
haguí existit
hagueres existit
hagué existit
haguérem existit
haguéreu existit
hagueren existit
Passat anterior perifràstic
vaig haver existit
vas haver existit
va haver existit
vam haver existit
vau haver existit
van haver existit
Futur
existiré
existiràs
existirà
existirem
existireu
existiran
Futur perfet
hauré existit
hauràs existit
haurà existit
haurem existit
haureu existit
hauran existit
Condicional
existiria
existiries
existiria
existiríem
existiríeu
existirien
Condicional perfet
hauria (haguera) existit
hauries (hagueres) existit
hauria (haguera) existit
hauríem (haguérem) existit
hauríeu (haguéreu) existit
haurien (hagueren) existit

Tornar a l'índex

Mode subjuntiu

Present
existeixi, existesca / existisca (val.), existesqui (bal.)
existeixis, existesques / existisques (val.), existesquis (bal.)
existeixi, existesca / existisca (val.), existesqui (bal.)
existim, existiguem (bal.)
existiu, existigueu (bal.)
existeixin, existesquen / existisquen (val.), existesquin (bal.)
Perfet
hagi (haja) existit
hagis (hages) existit
hagi (haja) existit
hàgim (hàgem) existit
hàgiu (hàgeu) existit
hagin (hagen) existit
Imperfet
existís, existira (val.)
existissis, existires (val.), existisses
existís, existira (val.)
existíssim, existírem (val.), existíssem
existíssiu, existíreu (val.), existísseu
existissin, existiren (val.), existissen
Plusquamperfet
hagués (haguera) existit
haguessis (hagueres) existit
hagués (haguera) existit
haguéssim (haguérem) existit
haguéssiu (haguéreu) existit
haguessin (hagueren) existit

Tornar a l'índex

Mode imperatiu

Present
 
existeix, existix (val.)
existeixi, existesca / existisca (val.), existesqui (bal.)
existim, existiguem (bal.)
existiu
existeixin, existesquen / existisquen (val.), existesquin (bal.)

Tornar a l'índex

Formes no personals

Formes no personals
Infinitiu existir
Infinitiu compost haver existit
Gerundi existint
Gerundi compost havent existit
Participi existit , existida , existits , existides

Tornar a l'índex

Definició

  1. Formar part de la realitat, especialment en contrast amb el qual és imaginari.
  2. Haver-hi, restar alguna cosa.

La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.

Tornar a l'índex

Abreviatures
  • cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
  • val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
  • bal. forma verbal d'ús en la variant balear
  • ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017

O llisteu els verbs que comencen per:
A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - Q - R - S - T - U - V - W - X - Y - Z

Aquest diccionari s'ha generat a partir de les dades lingüístiques del diccionari de Softcatalà publicat amb llicència dual LGPL v2.1 i GPL v2. Les definicions dels verbs provenen del Viccionari i es publiquen sota llicència de Creative Commons Reconeixement/Compartir-Igual.