exigir
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| exigeixo (cent.), exigesc (val., bal.), exigisc (val.) |
| exigeixes, exigixes (val.) |
| exigeix, exigix (val.) |
| exigim |
| exigiu |
| exigeixen, exigixen (val.) |
Perfet
| he exigit |
| has exigit |
| ha exigit |
| hem exigit |
| heu exigit |
| han exigit |
Imperfet
| exigia |
| exigies |
| exigia |
| exigíem |
| exigíeu |
| exigien |
Plusquamperfet
| havia exigit |
| havies exigit |
| havia exigit |
| havíem exigit |
| havíeu exigit |
| havien exigit |
Passat simple
| exigí |
| exigires |
| exigí |
| exigírem |
| exigíreu |
| exigiren |
Passat perifràstic
| vaig exigir |
| vas (vares) exigir |
| va exigir |
| vam (vàrem) exigir |
| vau (vàreu) exigir |
| van (varen) exigir |
Passat anterior
| haguí exigit |
| hagueres exigit |
| hagué exigit |
| haguérem exigit |
| haguéreu exigit |
| hagueren exigit |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver exigit |
| vas haver exigit |
| va haver exigit |
| vam haver exigit |
| vau haver exigit |
| van haver exigit |
Futur
| exigiré |
| exigiràs |
| exigirà |
| exigirem |
| exigireu |
| exigiran |
Futur perfet
| hauré exigit |
| hauràs exigit |
| haurà exigit |
| haurem exigit |
| haureu exigit |
| hauran exigit |
Condicional
| exigiria |
| exigiries |
| exigiria |
| exigiríem |
| exigiríeu |
| exigirien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) exigit |
| hauries (hagueres) exigit |
| hauria (haguera) exigit |
| hauríem (haguérem) exigit |
| hauríeu (haguéreu) exigit |
| haurien (hagueren) exigit |
Mode subjuntiu
Present
| exigeixi, exigesca / exigisca (val.), exigesqui (bal.) |
| exigeixis, exigesques / exigisques (val.), exigesquis (bal.) |
| exigeixi, exigesca / exigisca (val.), exigesqui (bal.) |
| exigim, exigiguem (bal.) |
| exigiu, exigigueu (bal.) |
| exigeixin, exigesquen / exigisquen (val.), exigesquin (bal.) |
Perfet
| hagi (haja) exigit |
| hagis (hages) exigit |
| hagi (haja) exigit |
| hàgim (hàgem) exigit |
| hàgiu (hàgeu) exigit |
| hagin (hagen) exigit |
Imperfet
| exigís, exigira (val.) |
| exigissis, exigires (val.), exigisses |
| exigís, exigira (val.) |
| exigíssim, exigírem (val.), exigíssem |
| exigíssiu, exigíreu (val.), exigísseu |
| exigissin, exigiren (val.), exigissen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) exigit |
| haguessis (hagueres) exigit |
| hagués (haguera) exigit |
| haguéssim (haguérem) exigit |
| haguéssiu (haguéreu) exigit |
| haguessin (hagueren) exigit |
Mode imperatiu
Present
| exigeix, exigix (val.) |
| exigeixi, exigesca / exigisca (val.), exigesqui (bal.) |
| exigim, exigiguem (bal.) |
| exigiu |
| exigeixin, exigesquen / exigisquen (val.), exigesquin (bal.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | exigir |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver exigit |
| Gerundi | exigint |
| Gerundi compost | havent exigit |
| Participi | exigit , exigida , exigits , exigides |
Definició
- Demanar una cosa sense acceptar una negativa o una negociació per resposta.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017