estranyar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| estranyo (cent.), estranye (val.), estrany (bal.) |
| estranyes |
| estranya |
| estranyem, estranyam (bal.) |
| estranyeu, estranyau (bal.) |
| estranyen |
Perfet
| he estranyat |
| has estranyat |
| ha estranyat |
| hem estranyat |
| heu estranyat |
| han estranyat |
Imperfet
| estranyava |
| estranyaves |
| estranyava |
| estranyàvem |
| estranyàveu |
| estranyaven |
Plusquamperfet
| havia estranyat |
| havies estranyat |
| havia estranyat |
| havíem estranyat |
| havíeu estranyat |
| havien estranyat |
Passat simple
| estranyí |
| estranyares |
| estranyà |
| estranyàrem |
| estranyàreu |
| estranyaren |
Passat perifràstic
| vaig estranyar |
| vas (vares) estranyar |
| va estranyar |
| vam (vàrem) estranyar |
| vau (vàreu) estranyar |
| van (varen) estranyar |
Passat anterior
| haguí estranyat |
| hagueres estranyat |
| hagué estranyat |
| haguérem estranyat |
| haguéreu estranyat |
| hagueren estranyat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver estranyat |
| vas haver estranyat |
| va haver estranyat |
| vam haver estranyat |
| vau haver estranyat |
| van haver estranyat |
Futur
| estranyaré |
| estranyaràs |
| estranyarà |
| estranyarem |
| estranyareu |
| estranyaran |
Futur perfet
| hauré estranyat |
| hauràs estranyat |
| haurà estranyat |
| haurem estranyat |
| haureu estranyat |
| hauran estranyat |
Condicional
| estranyaria |
| estranyaries |
| estranyaria |
| estranyaríem |
| estranyaríeu |
| estranyarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) estranyat |
| hauries (hagueres) estranyat |
| hauria (haguera) estranyat |
| hauríem (haguérem) estranyat |
| hauríeu (haguéreu) estranyat |
| haurien (hagueren) estranyat |
Mode subjuntiu
Present
| estranyi, estranye (val.) |
| estranyis, estranyes (val.) |
| estranyi, estranye (val.) |
| estranyem |
| estranyeu |
| estranyin, estranyen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) estranyat |
| hagis (hages) estranyat |
| hagi (haja) estranyat |
| hàgim (hàgem) estranyat |
| hàgiu (hàgeu) estranyat |
| hagin (hagen) estranyat |
Imperfet
| estranyés, estranyara (val.), estranyàs (val., bal.) |
| estranyessis, estranyares (val.), estranyassis (bal.), estranyesses, estranyasses (val., bal.) |
| estranyés, estranyara (val.), estranyàs (val., bal.) |
| estranyéssim, estranyàrem (val.), estranyàssim (bal.), estranyéssem, estranyàssem (val., bal.) |
| estranyéssiu, estranyàreu (val.), estranyàssiu (bal.), estranyésseu, estranyàsseu (val., bal.) |
| estranyessin, estranyaren (val.), estranyassin (bal.), estranyessen, estranyassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) estranyat |
| haguessis (hagueres) estranyat |
| hagués (haguera) estranyat |
| haguéssim (haguérem) estranyat |
| haguéssiu (haguéreu) estranyat |
| haguessin (hagueren) estranyat |
Mode imperatiu
Present
| estranya |
| estranyi, estranye (val.) |
| estranyem |
| estranyeu, estranyau (bal.) |
| estranyin, estranyen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | estranyar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver estranyat |
| Gerundi | estranyant |
| Gerundi compost | havent estranyat |
| Participi | estranyat , estranyada , estranyats , estranyades |
Definició
- Allunyar algú d'un lloc, d'algú altre, etc.
- Generar estranyesa.
- Sentir estranyesa.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017