estrafer
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| estrafaig, estrafaç (bal.) |
| estrafàs |
| estrafà |
| estrafem, estrafeim (bal.) |
| estrafeu, estrafeis (bal.) |
| estrafan |
Perfet
| he estrafet |
| has estrafet |
| ha estrafet |
| hem estrafet |
| heu estrafet |
| han estrafet |
Imperfet
| estrafeia |
| estrafeies |
| estrafeia |
| estrafèiem / estraféiem |
| estrafèieu / estraféieu |
| estrafeien |
Plusquamperfet
| havia estrafet |
| havies estrafet |
| havia estrafet |
| havíem estrafet |
| havíeu estrafet |
| havien estrafet |
Passat simple
| estrafiu |
| estraferes |
| estrafeu, estraféu, estrafé (bal.) |
| estraférem |
| estraféreu |
| estraferen |
Passat perifràstic
| vaig estrafer |
| vas (vares) estrafer |
| va estrafer |
| vam (vàrem) estrafer |
| vau (vàreu) estrafer |
| van (varen) estrafer |
Passat anterior
| haguí estrafet |
| hagueres estrafet |
| hagué estrafet |
| haguérem estrafet |
| haguéreu estrafet |
| hagueren estrafet |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver estrafet |
| vas haver estrafet |
| va haver estrafet |
| vam haver estrafet |
| vau haver estrafet |
| van haver estrafet |
Futur
| estrafaré |
| estrafaràs |
| estrafarà |
| estrafarem |
| estrafareu |
| estrafaran |
Futur perfet
| hauré estrafet |
| hauràs estrafet |
| haurà estrafet |
| haurem estrafet |
| haureu estrafet |
| hauran estrafet |
Condicional
| estrafaria |
| estrafaries |
| estrafaria |
| estrafaríem |
| estrafaríeu |
| estrafarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) estrafet |
| hauries (hagueres) estrafet |
| hauria (haguera) estrafet |
| hauríem (haguérem) estrafet |
| hauríeu (haguéreu) estrafet |
| haurien (hagueren) estrafet |
Mode subjuntiu
Present
| estrafaci, estrafaça (val.) |
| estrafacis, estrafaces (val.) |
| estrafaci, estrafaça (val.) |
| estrafem, estrafacem (bal.) |
| estrafeu, estrafaceu (bal.) |
| estrafacin, estrafacen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) estrafet |
| hagis (hages) estrafet |
| hagi (haja) estrafet |
| hàgim (hàgem) estrafet |
| hàgiu (hàgeu) estrafet |
| hagin (hagen) estrafet |
Imperfet
| estrafés, estrafera (val.) |
| estrafessis, estraferes (val.), estrafesses |
| estrafés, estrafera (val.) |
| estraféssim, estraférem (val.), estraféssem |
| estraféssiu, estraféreu (val.), estrafésseu |
| estrafessin, estraferen (val.), estrafessen |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) estrafet |
| haguessis (hagueres) estrafet |
| hagués (haguera) estrafet |
| haguéssim (haguérem) estrafet |
| haguéssiu (haguéreu) estrafet |
| haguessin (hagueren) estrafet |
Mode imperatiu
Present
| estrafés, estrafé (bal.) |
| estrafaci, estrafaça (val.) |
| estrafem, estrafacem (bal.) |
| estrafeu, estrafeis (bal.) |
| estrafacin, estrafacen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | estrafer |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver estrafet |
| Gerundi | estrafent |
| Gerundi compost | havent estrafet |
| Participi | estrafet , estrafeta , estrafets , estrafetes |
Definició
- Canviar alguna cosa perquè no sigui reconeguda o que sembli pertànyer a un altre.
- Imitar maldestrament una altra persona o un tret seu.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017