estormeiar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| estormeio (cent.), estormeie (val.), estormei (bal.) |
| estormeies |
| estormeia |
| estormeiem, estormeiam (bal.) |
| estormeieu, estormeiau (bal.) |
| estormeien |
Perfet
| he estormeiat |
| has estormeiat |
| ha estormeiat |
| hem estormeiat |
| heu estormeiat |
| han estormeiat |
Imperfet
| estormeiava |
| estormeiaves |
| estormeiava |
| estormeiàvem |
| estormeiàveu |
| estormeiaven |
Plusquamperfet
| havia estormeiat |
| havies estormeiat |
| havia estormeiat |
| havíem estormeiat |
| havíeu estormeiat |
| havien estormeiat |
Passat simple
| estormeí |
| estormeiares |
| estormeià |
| estormeiàrem |
| estormeiàreu |
| estormeiaren |
Passat perifràstic
| vaig estormeiar |
| vas (vares) estormeiar |
| va estormeiar |
| vam (vàrem) estormeiar |
| vau (vàreu) estormeiar |
| van (varen) estormeiar |
Passat anterior
| haguí estormeiat |
| hagueres estormeiat |
| hagué estormeiat |
| haguérem estormeiat |
| haguéreu estormeiat |
| hagueren estormeiat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver estormeiat |
| vas haver estormeiat |
| va haver estormeiat |
| vam haver estormeiat |
| vau haver estormeiat |
| van haver estormeiat |
Futur
| estormeiaré |
| estormeiaràs |
| estormeiarà |
| estormeiarem |
| estormeiareu |
| estormeiaran |
Futur perfet
| hauré estormeiat |
| hauràs estormeiat |
| haurà estormeiat |
| haurem estormeiat |
| haureu estormeiat |
| hauran estormeiat |
Condicional
| estormeiaria |
| estormeiaries |
| estormeiaria |
| estormeiaríem |
| estormeiaríeu |
| estormeiarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) estormeiat |
| hauries (hagueres) estormeiat |
| hauria (haguera) estormeiat |
| hauríem (haguérem) estormeiat |
| hauríeu (haguéreu) estormeiat |
| haurien (hagueren) estormeiat |
Mode subjuntiu
Present
| estormeï, estormeie (val.) |
| estormeïs, estormeies (val.) |
| estormeï, estormeie (val.) |
| estormeiem |
| estormeieu |
| estormeïn, estormeien (val.) |
Perfet
| hagi (haja) estormeiat |
| hagis (hages) estormeiat |
| hagi (haja) estormeiat |
| hàgim (hàgem) estormeiat |
| hàgiu (hàgeu) estormeiat |
| hagin (hagen) estormeiat |
Imperfet
| estormeiés, estormeiara (val.), estormeiàs (val., bal.) |
| estormeiessis, estormeiares (val.), estormeiassis (bal.), estormeiesses, estormeiasses (val., bal.) |
| estormeiés, estormeiara (val.), estormeiàs (val., bal.) |
| estormeiéssim, estormeiàrem (val.), estormeiàssim (bal.), estormeiéssem, estormeiàssem (val., bal.) |
| estormeiéssiu, estormeiàreu (val.), estormeiàssiu (bal.), estormeiésseu, estormeiàsseu (val., bal.) |
| estormeiessin, estormeiaren (val.), estormeiassin (bal.), estormeiessen, estormeiassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) estormeiat |
| haguessis (hagueres) estormeiat |
| hagués (haguera) estormeiat |
| haguéssim (haguérem) estormeiat |
| haguéssiu (haguéreu) estormeiat |
| haguessin (hagueren) estormeiat |
Mode imperatiu
Present
| estormeia |
| estormeï, estormeie (val.) |
| estormeiem |
| estormeieu, estormeiau (bal.) |
| estormeïn, estormeien (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | estormeiar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver estormeiat |
| Gerundi | estormeiant |
| Gerundi compost | havent estormeiat |
| Participi | estormeiat , estormeiada , estormeiats , estormeiades |
Definició
- estabornir
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017