esnarigar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals
Mode indicatiu
Present
| esnarigo (cent.), esnarigue (val.), esnaric (bal.) |
| esnarigues |
| esnariga |
| esnariguem, esnarigam (bal.) |
| esnarigueu, esnarigau (bal.) |
| esnariguen |
Perfet
| he esnarigat |
| has esnarigat |
| ha esnarigat |
| hem esnarigat |
| heu esnarigat |
| han esnarigat |
Imperfet
| esnarigava |
| esnarigaves |
| esnarigava |
| esnarigàvem |
| esnarigàveu |
| esnarigaven |
Plusquamperfet
| havia esnarigat |
| havies esnarigat |
| havia esnarigat |
| havíem esnarigat |
| havíeu esnarigat |
| havien esnarigat |
Passat simple
| esnariguí |
| esnarigares |
| esnarigà |
| esnarigàrem |
| esnarigàreu |
| esnarigaren |
Passat perifràstic
| vaig esnarigar |
| vas (vares) esnarigar |
| va esnarigar |
| vam (vàrem) esnarigar |
| vau (vàreu) esnarigar |
| van (varen) esnarigar |
Passat anterior
| haguí esnarigat |
| hagueres esnarigat |
| hagué esnarigat |
| haguérem esnarigat |
| haguéreu esnarigat |
| hagueren esnarigat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver esnarigat |
| vas haver esnarigat |
| va haver esnarigat |
| vam haver esnarigat |
| vau haver esnarigat |
| van haver esnarigat |
Futur
| esnarigaré |
| esnarigaràs |
| esnarigarà |
| esnarigarem |
| esnarigareu |
| esnarigaran |
Futur perfet
| hauré esnarigat |
| hauràs esnarigat |
| haurà esnarigat |
| haurem esnarigat |
| haureu esnarigat |
| hauran esnarigat |
Condicional
| esnarigaria |
| esnarigaries |
| esnarigaria |
| esnarigaríem |
| esnarigaríeu |
| esnarigarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) esnarigat |
| hauries (hagueres) esnarigat |
| hauria (haguera) esnarigat |
| hauríem (haguérem) esnarigat |
| hauríeu (haguéreu) esnarigat |
| haurien (hagueren) esnarigat |
Mode subjuntiu
Present
| esnarigui, esnarigue (val.) |
| esnariguis, esnarigues (val.) |
| esnarigui, esnarigue (val.) |
| esnariguem |
| esnarigueu |
| esnariguin, esnariguen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) esnarigat |
| hagis (hages) esnarigat |
| hagi (haja) esnarigat |
| hàgim (hàgem) esnarigat |
| hàgiu (hàgeu) esnarigat |
| hagin (hagen) esnarigat |
Imperfet
| esnarigués, esnarigara (val.), esnarigàs (val., bal.) |
| esnariguessis, esnarigares (val.), esnarigassis (bal.), esnariguesses, esnarigasses (val., bal.) |
| esnarigués, esnarigara (val.), esnarigàs (val., bal.) |
| esnariguéssim, esnarigàrem (val.), esnarigàssim (bal.), esnariguéssem, esnarigàssem (val., bal.) |
| esnariguéssiu, esnarigàreu (val.), esnarigàssiu (bal.), esnariguésseu, esnarigàsseu (val., bal.) |
| esnariguessin, esnarigaren (val.), esnarigassin (bal.), esnariguessen, esnarigassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) esnarigat |
| haguessis (hagueres) esnarigat |
| hagués (haguera) esnarigat |
| haguéssim (haguérem) esnarigat |
| haguéssiu (haguéreu) esnarigat |
| haguessin (hagueren) esnarigat |
Mode imperatiu
Present
| esnariga |
| esnarigui, esnarigue (val.) |
| esnariguem |
| esnarigueu, esnarigau (bal.) |
| esnariguin, esnariguen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | esnarigar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver esnarigat |
| Gerundi | esnarigant |
| Gerundi compost | havent esnarigat |
| Participi | esnarigat , esnarigada , esnarigats , esnarigades |
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017