esguerrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| esguerro (cent.), esguerre (val.), esguerr (bal.) |
| esguerres |
| esguerra |
| esguerrem, esguerram (bal.) |
| esguerreu, esguerrau (bal.) |
| esguerren |
Perfet
| he esguerrat |
| has esguerrat |
| ha esguerrat |
| hem esguerrat |
| heu esguerrat |
| han esguerrat |
Imperfet
| esguerrava |
| esguerraves |
| esguerrava |
| esguerràvem |
| esguerràveu |
| esguerraven |
Plusquamperfet
| havia esguerrat |
| havies esguerrat |
| havia esguerrat |
| havíem esguerrat |
| havíeu esguerrat |
| havien esguerrat |
Passat simple
| esguerrí |
| esguerrares |
| esguerrà |
| esguerràrem |
| esguerràreu |
| esguerraren |
Passat perifràstic
| vaig esguerrar |
| vas (vares) esguerrar |
| va esguerrar |
| vam (vàrem) esguerrar |
| vau (vàreu) esguerrar |
| van (varen) esguerrar |
Passat anterior
| haguí esguerrat |
| hagueres esguerrat |
| hagué esguerrat |
| haguérem esguerrat |
| haguéreu esguerrat |
| hagueren esguerrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver esguerrat |
| vas haver esguerrat |
| va haver esguerrat |
| vam haver esguerrat |
| vau haver esguerrat |
| van haver esguerrat |
Futur
| esguerraré |
| esguerraràs |
| esguerrarà |
| esguerrarem |
| esguerrareu |
| esguerraran |
Futur perfet
| hauré esguerrat |
| hauràs esguerrat |
| haurà esguerrat |
| haurem esguerrat |
| haureu esguerrat |
| hauran esguerrat |
Condicional
| esguerraria |
| esguerraries |
| esguerraria |
| esguerraríem |
| esguerraríeu |
| esguerrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) esguerrat |
| hauries (hagueres) esguerrat |
| hauria (haguera) esguerrat |
| hauríem (haguérem) esguerrat |
| hauríeu (haguéreu) esguerrat |
| haurien (hagueren) esguerrat |
Mode subjuntiu
Present
| esguerri, esguerre (val.) |
| esguerris, esguerres (val.) |
| esguerri, esguerre (val.) |
| esguerrem |
| esguerreu |
| esguerrin, esguerren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) esguerrat |
| hagis (hages) esguerrat |
| hagi (haja) esguerrat |
| hàgim (hàgem) esguerrat |
| hàgiu (hàgeu) esguerrat |
| hagin (hagen) esguerrat |
Imperfet
| esguerrés, esguerrara (val.), esguerràs (val., bal.) |
| esguerressis, esguerrares (val.), esguerrassis (bal.), esguerresses, esguerrasses (val., bal.) |
| esguerrés, esguerrara (val.), esguerràs (val., bal.) |
| esguerréssim, esguerràrem (val.), esguerràssim (bal.), esguerréssem, esguerràssem (val., bal.) |
| esguerréssiu, esguerràreu (val.), esguerràssiu (bal.), esguerrésseu, esguerràsseu (val., bal.) |
| esguerressin, esguerraren (val.), esguerrassin (bal.), esguerressen, esguerrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) esguerrat |
| haguessis (hagueres) esguerrat |
| hagués (haguera) esguerrat |
| haguéssim (haguérem) esguerrat |
| haguéssiu (haguéreu) esguerrat |
| haguessin (hagueren) esguerrat |
Mode imperatiu
Present
| esguerra |
| esguerri, esguerre (val.) |
| esguerrem |
| esguerreu, esguerrau (bal.) |
| esguerrin, esguerren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | esguerrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver esguerrat |
| Gerundi | esguerrant |
| Gerundi compost | havent esguerrat |
| Participi | esguerrat , esguerrada , esguerrats , esguerrades |
Definició
- Fer malament.
- Fer malbé.
- mutilar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017