esgarrifar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| esgarrifo (cent.), esgarrife (val.), esgarrif (bal.) |
| esgarrifes |
| esgarrifa |
| esgarrifem, esgarrifam (bal.) |
| esgarrifeu, esgarrifau (bal.) |
| esgarrifen |
Perfet
| he esgarrifat |
| has esgarrifat |
| ha esgarrifat |
| hem esgarrifat |
| heu esgarrifat |
| han esgarrifat |
Imperfet
| esgarrifava |
| esgarrifaves |
| esgarrifava |
| esgarrifàvem |
| esgarrifàveu |
| esgarrifaven |
Plusquamperfet
| havia esgarrifat |
| havies esgarrifat |
| havia esgarrifat |
| havíem esgarrifat |
| havíeu esgarrifat |
| havien esgarrifat |
Passat simple
| esgarrifí |
| esgarrifares |
| esgarrifà |
| esgarrifàrem |
| esgarrifàreu |
| esgarrifaren |
Passat perifràstic
| vaig esgarrifar |
| vas (vares) esgarrifar |
| va esgarrifar |
| vam (vàrem) esgarrifar |
| vau (vàreu) esgarrifar |
| van (varen) esgarrifar |
Passat anterior
| haguí esgarrifat |
| hagueres esgarrifat |
| hagué esgarrifat |
| haguérem esgarrifat |
| haguéreu esgarrifat |
| hagueren esgarrifat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver esgarrifat |
| vas haver esgarrifat |
| va haver esgarrifat |
| vam haver esgarrifat |
| vau haver esgarrifat |
| van haver esgarrifat |
Futur
| esgarrifaré |
| esgarrifaràs |
| esgarrifarà |
| esgarrifarem |
| esgarrifareu |
| esgarrifaran |
Futur perfet
| hauré esgarrifat |
| hauràs esgarrifat |
| haurà esgarrifat |
| haurem esgarrifat |
| haureu esgarrifat |
| hauran esgarrifat |
Condicional
| esgarrifaria |
| esgarrifaries |
| esgarrifaria |
| esgarrifaríem |
| esgarrifaríeu |
| esgarrifarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) esgarrifat |
| hauries (hagueres) esgarrifat |
| hauria (haguera) esgarrifat |
| hauríem (haguérem) esgarrifat |
| hauríeu (haguéreu) esgarrifat |
| haurien (hagueren) esgarrifat |
Mode subjuntiu
Present
| esgarrifi, esgarrife (val.) |
| esgarrifis, esgarrifes (val.) |
| esgarrifi, esgarrife (val.) |
| esgarrifem |
| esgarrifeu |
| esgarrifin, esgarrifen (val.) |
Perfet
| hagi (haja) esgarrifat |
| hagis (hages) esgarrifat |
| hagi (haja) esgarrifat |
| hàgim (hàgem) esgarrifat |
| hàgiu (hàgeu) esgarrifat |
| hagin (hagen) esgarrifat |
Imperfet
| esgarrifés, esgarrifara (val.), esgarrifàs (val., bal.) |
| esgarrifessis, esgarrifares (val.), esgarrifassis (bal.), esgarrifesses, esgarrifasses (val., bal.) |
| esgarrifés, esgarrifara (val.), esgarrifàs (val., bal.) |
| esgarriféssim, esgarrifàrem (val.), esgarrifàssim (bal.), esgarriféssem, esgarrifàssem (val., bal.) |
| esgarriféssiu, esgarrifàreu (val.), esgarrifàssiu (bal.), esgarrifésseu, esgarrifàsseu (val., bal.) |
| esgarrifessin, esgarrifaren (val.), esgarrifassin (bal.), esgarrifessen, esgarrifassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) esgarrifat |
| haguessis (hagueres) esgarrifat |
| hagués (haguera) esgarrifat |
| haguéssim (haguérem) esgarrifat |
| haguéssiu (haguéreu) esgarrifat |
| haguessin (hagueren) esgarrifat |
Mode imperatiu
Present
| esgarrifa |
| esgarrifi, esgarrife (val.) |
| esgarrifem |
| esgarrifeu, esgarrifau (bal.) |
| esgarrifin, esgarrifen (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | esgarrifar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver esgarrifat |
| Gerundi | esgarrifant |
| Gerundi compost | havent esgarrifat |
| Participi | esgarrifat , esgarrifada , esgarrifats , esgarrifades |
Definició
- Patir tremolor per raons emotives.
- Patir una forta emoció d’horror.
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017