esgarrar
Indicatiu Subjuntiu Imperatiu Formes no personals Definició
Mode indicatiu
Present
| esgarro (cent.), esgarre (val.), esgarr (bal.) |
| esgarres |
| esgarra |
| esgarrem, esgarram (bal.) |
| esgarreu, esgarrau (bal.) |
| esgarren |
Perfet
| he esgarrat |
| has esgarrat |
| ha esgarrat |
| hem esgarrat |
| heu esgarrat |
| han esgarrat |
Imperfet
| esgarrava |
| esgarraves |
| esgarrava |
| esgarràvem |
| esgarràveu |
| esgarraven |
Plusquamperfet
| havia esgarrat |
| havies esgarrat |
| havia esgarrat |
| havíem esgarrat |
| havíeu esgarrat |
| havien esgarrat |
Passat simple
| esgarrí |
| esgarrares |
| esgarrà |
| esgarràrem |
| esgarràreu |
| esgarraren |
Passat perifràstic
| vaig esgarrar |
| vas (vares) esgarrar |
| va esgarrar |
| vam (vàrem) esgarrar |
| vau (vàreu) esgarrar |
| van (varen) esgarrar |
Passat anterior
| haguí esgarrat |
| hagueres esgarrat |
| hagué esgarrat |
| haguérem esgarrat |
| haguéreu esgarrat |
| hagueren esgarrat |
Passat anterior perifràstic
| vaig haver esgarrat |
| vas haver esgarrat |
| va haver esgarrat |
| vam haver esgarrat |
| vau haver esgarrat |
| van haver esgarrat |
Futur
| esgarraré |
| esgarraràs |
| esgarrarà |
| esgarrarem |
| esgarrareu |
| esgarraran |
Futur perfet
| hauré esgarrat |
| hauràs esgarrat |
| haurà esgarrat |
| haurem esgarrat |
| haureu esgarrat |
| hauran esgarrat |
Condicional
| esgarraria |
| esgarraries |
| esgarraria |
| esgarraríem |
| esgarraríeu |
| esgarrarien |
Condicional perfet
| hauria (haguera) esgarrat |
| hauries (hagueres) esgarrat |
| hauria (haguera) esgarrat |
| hauríem (haguérem) esgarrat |
| hauríeu (haguéreu) esgarrat |
| haurien (hagueren) esgarrat |
Mode subjuntiu
Present
| esgarri, esgarre (val.) |
| esgarris, esgarres (val.) |
| esgarri, esgarre (val.) |
| esgarrem |
| esgarreu |
| esgarrin, esgarren (val.) |
Perfet
| hagi (haja) esgarrat |
| hagis (hages) esgarrat |
| hagi (haja) esgarrat |
| hàgim (hàgem) esgarrat |
| hàgiu (hàgeu) esgarrat |
| hagin (hagen) esgarrat |
Imperfet
| esgarrés, esgarrara (val.), esgarràs (val., bal.) |
| esgarressis, esgarrares (val.), esgarrassis (bal.), esgarresses, esgarrasses (val., bal.) |
| esgarrés, esgarrara (val.), esgarràs (val., bal.) |
| esgarréssim, esgarràrem (val.), esgarràssim (bal.), esgarréssem, esgarràssem (val., bal.) |
| esgarréssiu, esgarràreu (val.), esgarràssiu (bal.), esgarrésseu, esgarràsseu (val., bal.) |
| esgarressin, esgarraren (val.), esgarrassin (bal.), esgarressen, esgarrassen (val., bal.) |
Plusquamperfet
| hagués (haguera) esgarrat |
| haguessis (hagueres) esgarrat |
| hagués (haguera) esgarrat |
| haguéssim (haguérem) esgarrat |
| haguéssiu (haguéreu) esgarrat |
| haguessin (hagueren) esgarrat |
Mode imperatiu
Present
| esgarra |
| esgarri, esgarre (val.) |
| esgarrem |
| esgarreu, esgarrau (bal.) |
| esgarrin, esgarren (val.) |
Formes no personals
Formes no personals
| Infinitiu | esgarrar |
|---|---|
| Infinitiu compost | haver esgarrat |
| Gerundi | esgarrant |
| Gerundi compost | havent esgarrat |
| Participi | esgarrat , esgarrada , esgarrats , esgarrades |
Definició
- esquinçar, esgarrinxar
Forma alternativa a esguerrar
La definició del verb prové del Viccionari i està sotmesa a les condicions de la llicència Creative Commons Reconeixement-CompartirIgual (CC BY-SA 3.0). Podeu millorar-la editant la seva entrada al Viccionari.
Abreviatures
- cent. forma verbal d'ús en la variant central i nord-occidental
- val. forma verbal d'ús en la variant valenciana
- bal. forma verbal d'ús en la variant balear
- ort. pre-2017. forma vàlida en l'ortografia anterior a l'any 2017